Over afleiding en focus, een keuze

 Het zijn de laatste pagina's van mijn boekje. Best jammer en ik kijk uit naar het derde deeltje. Ook goed om even alles te laten bezinken en hierin wat rust te nemen.

Zoals vaak zo pakt een bepaalde zin me ook nu weer:

Zeg je JA tegen jezelf, dan zeg je NEE tegen de ander. 

Zeg je JA tegen de ander, dan zeg je NEE tegen jezelf. 

Klinkt logisch denk je misschien. Inderdaad. Maar hoe lastig is het ook. Hoe vaak kiezen we voor onszelf zonder door te hebben dat we dan de ander laten? Hoe vaak andersom? Hoe vaak ga je door en door voor Jan en alleman zonder te luisteren naar wat je zelf nodig hebt? Hoe vaak lig je lui achter je mobieltje terwijl iemand je hulp of aandacht goed kan gebruiken? 

Bovenstaande zin is geschreven in het hoofdstuk 'Omgaan met afleidingen'. Dingen die je afleiden van waar je eigenlijk mee bezig was of waar je mee bezig wilde gaan. O! Ik herken dat zo! Jij dan? 

Dan wil ik even een appje sturen, ja een heel belangrijke hoor en dan zie ik al die andere appjes die binnen zijn gekomen. Leg ik mijn mobiel weer neer, na een kwartier of zo en bedenk me dan opeens pas dat ik een appje zou sturen die best wel heel belangrijk is. Herkenbaar?

Of, erger, ik app gewoon door terwijl mijn zoon tegen me praat en dan doe ik ook nog of ik luister. Terwijl ik niet de volle aandacht en focus op hem gericht heb, maar misschien maar zo'n 25% 😵 Waarmee ik hem heel duidelijk laat merken dat niet hij maar mijn mobiel, of, zo je wilt, mijn contacten op de mobiel belangrijker zijn. Een schokkende constatering, zowel voor hem als nu ook voor mezelf.

De auteur van dit boekje heeft het over volle focus, volledig geconcentreerd, absolute aandacht en één ding tegelijk. Dat is beter voor je geest, beter voor je relaties en beter voor je prestaties.

Ik merk dat ik er echt weer even op moet oefenen. Zowel op dat leven zonder me af te laten leiden als om elke keer de keuze te maken: Wat wil ik? Kies ik voor verleiding, dan heb ik geen tijd om naar mijn zoon te luisteren. Kies ik voor een poosje swipen op mijn mobiel, dan heb ik minder tijd voor Bijbelstudie. Dus leer ik, wat ik niet met volle aandacht doet gaat ten koste aan mijn werk en relaties, zowel de relatie met mijzelf, als die met de mensen om me heen en als die met God. 

Alles in het leven is een keuze. Kies je voor JA tegen jezelf (en dat mag echt!) dan kun je op dat moment niet voor de ander gaan. En andersom. Het maakt niet uit wat je kiest. Als je het maar kiest met je hart, zó dat je er zelf achter staat en je je voor 100% kunt geven aan de door jouw gekozen focus op dat moment. 

In de Bijbel in Gewone Taal staat, 2 Korinthe 8:13  'Het is niet de bedoeling dat jullie zelf in moeilijkheden komen, door anderen te helpen.' En, in hoofdstuk 9: 'Je moet van harte geven, niet omdat het verplicht is. Want God houdt van mensen die met vreugde geven.' (vers 7) Nuchtere waarheid. Geef je meer dan jezelf aan kunt, dan geef je evengoed niet met de juiste focus en de juiste houding. 

Wat een wijsheid hè. Nu de uitdaging aangaan. Dat is nog ff een ... 

TING... Oeps een appje, wacht even hoor, ik ben zo terug! 😏  

Inspiratie uit het boekje van Tineke Wuister, getiteld Zicht 

Hoe overleef ik...

Echt waar, ik hou ontzettend veel van mijn werk. Het is zo heerlijk om daar te zijn en alles op alles te zetten voor de klant. De klant is Koning, dat. Maar dan moeten ze wel komen...
Zomervakantie. Zaterdag. Regen. Nog meer ideeën? Waarom is het zo rustig?
Gelukkig heb ik genoeg te doen. Ik maak wat leuke banners voor op onze site en ga verder om ons eigen magazine in elkaar te zetten.

Verheugd kijk ik op: een webshoporder. Toch een klant, al is hij niet zichtbaar.
En yes, het boek hebben we ook nog op voorraad. Geweldig. Direct klaar maken, klant laten weten dat zijn bestelling is afgerond, want wie weet komt er vandaag dan toch iemand :)

Mijn collega haalt het boekje, pakt er een leuk kaartje bij en schrijft wat de klant aangeeft:
'Voor mijn liefste. Hopelijk heb je hier wat aan. Van je drie mannen.'
Genoeg om de slappe lach te krijgen. Niet zozeer om het kaartje zelf als wel om wie ons zo deze opdracht geeft. Ik bedoel, best wel privé toch? En dan de titel van het boek: Hoe overleef ik mezelf?, geschreven door Jorg Berger. Een duidelijke knipoog of steek onder water?

Inpakken? Ja, doe dat maar. Doe maar hartjespapier, gezien de tekst op het kaartje.
Als alles klaar is laat ik de webshop de automatisch gegenereerde mail verzenden: 'Geachte klant, uw bestelling staat klaar.' Niet zo persoonlijk, wel zo makkelijk.

Later op de middag, als ik een klant help (ja, je leest het goed, er kwamen toch nog klanten!) komt de man van de webshoporder. Mijn collega en ik schieten direct allebei weer in de lach. Waarop mijn klant me vragend aankijkt. Ik fluister haar wat het geval is, ze grijnst breed en knipoogt naar de klant. Die inmiddels koffie heeft gepakt en lekker is gaan zitten, het hartjespapier naast hem op onze koffietafel.

Ik maak even een praatje met hem, als er weer niets te doen is. En als de koffie op is, groet hij me.
-Dag schat, groet ik terug. Mijn man grijnst van oor tot oor.
Nu maar afwachten hoe dat gaat, jezelf overleven...

Moppen tappen

Ik zocht Allah maar vond Jezus. ('Seeking Allah, finding Jesus')
Een geweldig boek! Ik ben al een heel eind. Het is wat info betreft haast een studieboek, maar het leest heel makkelijk weg. En...  ik heb er al wat uit kunnen gebruiken in een gesprek met. Door dit boek leer ik echt veel beter de beweegredenen en gedachtegangen van moslims. Waardoor een gesprek makkelijker is aan te gaan en te sturen. Erg prettig. Van harte aanbevolen!!

Inmiddels is de overstap van 2016 naar 2017 al weer geruime tijd voorbij. Zit iedereen weer een beetje in het ritme van elke dag: school, werk, sport enzovoort. Vroeg opstaan... Pfff, dat went gewoon niet. Maar de rest gaat wel weer aardig z'n gangetje. 
Vanaf hier wens ik iedereen een fijn, gezellig, gezond en vooral gezegend 2017! 

Vanmorgen weer een telefoontje van de school van Rob. Nu met de uitslag van het sociaal-emotionele. De kloof tussen het IQ en dat is behoorlijk. Soms komt hij aan de leeftijdscategorie van 7-12, maar soms valt hij ook echt nog in die van 3-7 jaar.  Het verbaasde ons natuurlijk niet. Ik bedoel: we wisten heus dat hij laag uit zou komen. Neem nu zijn fase van moppen tappen. De meeste kinderen van 6, 7 jaar zijn daar een kei in. Hij ook. Nu. Ook al is hij 15. Een leuke groei en erg gezellig is dat, zo'n moppentapper in de familie.

Het is wit en ontploft... Een boemkool... HAHAHAHAHA
Vandaag ben ik niet schoolziek hoor. Ik ben klasziek. Nou, da's niet heel modern kerel! 
Hoe heet een wc op een berg? Geduldig wacht hij de stilte dan af, maar je zíet hem genieten...
Een hogedrukgebied! HAHAHAHAHAHA. Had je niet gedacht hè! 

Ach wat is nou leuker dan dit? Eén ding: het moment dat hij rustig in zijn bed ligt en ik mijn boek op pak. In gedachten nog lachend om onze fantastische zoon! 

Ik zocht Allah

Vanavond. Dán! Een kriebel in mijn buik, een blij gevoel. Zoiets van: yeh! daar heb ik zin in.
Vanavond!
- 'Goedemiddag, ik kom mijn bestelling halen.'
Voor de klant die voor me staat haal ik de bestelling. Haha, als je er ook aan denkt. Mijn boek!
- Gaaf boek, zeg ik tegen de dame, ik ga hem zo ook kopen en er dan direct in beginnen.
En ik kijk naar de plaats waar dat boek ligt... euhhh... lag
Daar gaat mijn hoop in vlammen op. Alweer verkocht!
-Ja, lacht de klant terug, ik dacht net: eerst maar even bellen of ze hem nog hebben...

Zo kan het gaan. Zo ging het een paar keer. Maar nu heb ik het gewoon besteld. En vandaag gekocht. Dus vanavond...
Met mijn collega fantaseer ik er op los.
Ik leg het boek boven, flesje wijn er bij. Schaaltje oliebollen. En dan, tegen de tijd dat het bedtijd wordt, zeg ik dat ik even boven ga liggen. Trek mijn flesje wijn open en eet de oliebollen langzaam op, met een verrukte blik op mijn gezicht lees ik daarbij het net verkregen boek wat echt de mijne is nu. Oh, zo'n zin in.

Maar nee, het gaat anders denk ik zomaar. Er komt vanavond bezoek en we gaan gezellig doen. Niet alleen op bed met een boek maar gewoon spelletjes en zo. Zelfs gewoon niet naar bed voor het morgen is.
Dat boek gaat komen. Is het niet nu, dan toch echt volgend jaar. Maar ach, da's al bijna.
Aline, nog even geduld, bemoedig ik mezelf.

Al nieuwsgierig welk boek ik lezen ga?
Geschreven door Nabeel Qureshi. Het heet: Ik zocht Allah en vond Jezus.
Alleen de titel al. Daaruit spreekt zoveel overwinning. Dus... de komende dagen ben ik er even niet.
Fijne jaarwisseling en een goed en leesrijk 2017 toegewenst!

Wie je bent in Christus

Na ruim 40 dagen het boekje van Wilkin van de Kamp te hebben gelezen en bestudeerd, hier een samenvatting: voor elke dag een regel. Lees en herlees en als je meer wilt, dan schaf je gewoon het boekje aan, (€9,95) of je gaat naar www.2minuten.net.

1. Toen God naar het kruis keek, zag Hij niet Jezus maar mij. Als Hij naar mij kijkt, ziet Hij altijd eerst Jezus in mij
2. In Christus kan God Zijn ogen niet van mij afhouden
3. Ik ben rein, volmaakt, heilig en rechtvaardig
4. Ik ben geen christenzondaar die gered is, maar een heilige die nog zondigt
5. God heeft mij in Christus 100% goedgekeurd en aanvaard
6. Ik ben niet volmaakt, God kan mij niet anders zien dan volmaakt, omdat Hij Jezus in mij ziet. Volmaakt zijn zij die geheiligd worden (= proces).
7. Prijs God! Hij voorzag in een volmaakt Lam, waardoor ik word goedgekeurd en aanvaard, door God.
8. Ik ben Uw geliefde kind, U zegt: in jou vind Ik vreugde
9. God kijkt naar mij en heeft plezier in mij. Hij ziet Jezus in mij
10. Kijk door Gods ogen naar mensen. Je ziet een diamant die geslepen moet worden en zal schitteren als nooit tevoren
11. In Christus ben ik gelijkwaardig voor God; door de doop ben ik overkleed met Christus
12. God geeft mij in Christus Zijn Naam, Aard, Erfdeel en Bestemming. Ik heb deel aan Zijn beloften en het eeuwige Leven
13. Ik ben niet geschapen om rups te zijn, maar Koningskind
14. Ik moet leren ontvangen wat ik in Christus al heb gekregen
15. Voor eeuwig met Christus verbonden aan de Geest van Hem. Door de Heilige Geest heb ik deel aan Zijn Goddelijke natuur
16. Een heilige zal zijn zonde belijden, een zondaar verbergt ze
17. Doel medekruisiging: definitief einde aan mij als zondaar. Maak goede keuzes door de Heilige Geest
18. De wet van de zonde is de wet van de zwaartekracht: het trekt je naar beneden. De wet van Christus is sterker: het tilt je op
19. Mijn leven wordt door de Geest beheerst, niet meer door de zonde
20. Ik ben een onverbrekelijke eenheid met Christus
21. Met Christus gedood in Zijn dood, waardoor ik niet meer gebonden ben aan de wet, door de wet
22. Klamp je niet aan de wet vast ten koste van de genade die vrijheid geeft door Christus
23. Mijn zondige daden kunnen me niet uit Christus halen. Jezus is mijn gerechtigheid en Hij zal nooit veranderen
24. Ik ben mede-erfgenaam van Christus: kind van de Vader en wat voor Christus geldt, geldt ook voor mij. Doe daar wat mee!
25. Rijk in Christus is rijk in belijden, rijk in weten wie je bent in Hem, rijk in genadegaven van de Heilige Geest. Deze rijkdom benutten en uitdelen!
26. Ik ben niet afhankelijk van omstandigheden, maar van Christus
27. Ik zal op de plek van bestemming aankomen. Mijn leven is verzegeld met de Heilige Geest. Ik ben bijzonder waardevol
28. Leef zodat anderen kunnen ruiken dat je dicht bij de Gezalfde leeft
29. Focus je op Christus, niet op satan, die is overwonnen
30. Als ik in de ogen van Christus kijk, zie ik meer dan een overwinnaar
31. Ik ontvang het geschenk van genade en van gerechtigheid: niet reageren op maar regeren over de omstandigheden, met Hem koning zijn
32. De duivel heeft geen vat op mij: ik ben in Christus. Blijf in Hem!!!
33. Roemen in mijn zwakheid = God danken voor alles wat ik zelf niet kan. De Kracht van Christus is Lam-Leeuwkracht
34. Mijn leven is altijd dubbel beveiligd: ik ben geborgen in Christus en in God
35. De vrucht van de Geest is niet iets wat ik doe of verander. Als ik in Christus en bij Zijn onderwijs blijf en wandel, gaat het vanzelf
36. Ik ben niet van mezelf en leef niet voor mezelf. Ik ben van Christus en leef voor de A(a)nder
37. Ik ben waardevol: God roept me om Zijn ambassadeur van Zijn Liefde te zijn in deze gebroken wereld
38. In Christus zal God mij geven wat ik nodig heb om te doen wat Hij van me vraagt
39. Je ware identiteit – vrede met jezelf – kun je alleen in Christus vinden >> rusten in wat Hij voor mij heeft gedaan
40. In Christus ben ik een compleet nieuwe schepping geworden!!!!!

Wat eet ik vandaag?

Tuuttuuttuut...Wham!
Voor de derde keer sla ik de snoozer van de wekker uit. En ik besef: nu is het echt tijd om op te staan... Helaas.

Zeven uur. Terwijl ik naar beneden loop hoor ik Rob al rommelen in de keuken. Hij maakt zijn eigen ontbijt klaar. Ik de mijne.
Twee glazen water, daar begin ik mee. In de schuur haal ik sinaasappelen om uit te persen. Heerlijk, zo'n glaasje verse sap op de vroege morgen.
Ondertussen maak ik de spullen voor het ontbijt klaar. Voor mezelf betekent dat: twee stuks fruit en twee sneetjes volkoren brood. Beleg? Margarine, lijnzaad of iets vergelijkbaars en honing. Echt lekker!
Al snel is het een drukte van jewelste in huize Brink, maar dat is maar even. Rob vertrekt vijf over half acht met het leerlingenvervoer naar school. Geert gaat om kwart over acht en de meiden wisselen een beetje. Zo rond half negen is het weer stil.

Drie keer per week ga ik dan sporten, tenminste dat is de bedoeling. Twee keer is een must. Tijdens het sporten drink ik een liter water. Na het sporten borstel ik mezelf goed af met een harde borstel en ik was me met een luffaspons. En echt, sinds ik dat doe zweet ik veel meer: de poriën worden schoner en meer open!

In de loop van de ochtend drink ik altijd een flesje water en een bak koffie. Dat laatste wordt niet aanbevolen, maar vind ik wel lekker.
Tussen de middag komt Geert thuis eten. We eten dan brood, ik twee volkoren sneetjes met groenten. Rauwe groenten, dat wel, anders kost het me veel te veel tijd. Stormie adviseert voor deze maaltijd: half volkoren producten, half groenten. Met paprika, wortels, witlof of sla kom ik heel ver.
Helaas niet allemaal onbespoten en zo. We hebben geen eigen tuin en het ergens halen is erg ver fietsen. Soms doe ik dat wel, maar meestal is het van de gewone groenteboer of supermarkt.
We nemen regelmatig kaas of een eitje, soms een bak yoghurt, zo'n drie keer per week wat zuivel dus.

Na het eten neem ik even rust. Het is niet meer zo nodig voor mijn geest, wel voor mijn lijf. Mijn rug protesteert anders en ook nekklachten komen opzetten als ik niet even lig. Ik combineer het vaak met studie en stille tijd, maar soms slaap ik ook lekker.
Rond een uur of drie is het tijd voor een kopje kruidenthee en een halve liter water.
Bij de avondmaaltijd wordt het: een kwart aardappels, een kwart vlees en de helft groente.

Natuurlijk doe ik lekker met een verjaardag mee: op z'n tijd een gebakje kan geen kwaad. Maar ik moet zeggen, gebeurd het te vaak, dan went mijn lichaam aan de suikers en heb ik weer moeite om terug te gaan naar wat ik wil: eten zoals hierboven beschreven.

Halverwege de avond neem ik nog eens een halve liter water. Het is niet zo lastig als het lijkt: ik heb een flesje van een halve liter op het aanrecht staan. Dat vul ik en drink ik leeg. Je kunt jezelf er echt aan wennen! Soms pik ik wat nootjes mee, maar meestal vult het 'zin in lekkere trek' zich afdoende met water.
Snoep ik nooit meer? Jawel hoor, ik neem wel eens wat lekkers. Zeker de komende tijd van speculaas en pepernoten ga ik gewoon mee doen. Maar met mate. Niet meer een hele zak in één keer.

Sinds ik hiermee bezig ben, voel ik me veel lekkerder, beter uitgerust ook en ik kan meer aan. Het resultaat mag er dus zijn, waardoor het helemaal niet moeilijk is om ongezonde dingen te laten staan.

Volgende keer vertel ik iets meer over de andere punten uit het boek van Stormie Omartian, Gezond leven, gezond geloven.
Voor nu: fijne dag en goed weekend!

Nog een blog!!

Zo he, he, ik zit. Weer lekker alleen na een week van zieken om me heen. Dat is allereerst  vooral vervelend en ook best wel sneu voor de zieke. Het betrof Geert die door de griep geveld werd. Hoge koorts, buikpijn en inmiddels ook snipverkouden. Maar nu hij weer naar school is geniet ik er ook wel weer van: boodschappen doen zonder oppas te hoeven regelen is veel handiger. Want weg zijn terwijl je weet dat er een ziek kind thuis op je ligt te wachten is zo naar! Maar vooral de rust die nu in huis heerst doet me genieten. Toen Geert goed ziek was, sliep hij regelmatig, maar zodra hij weer opknapte mocht ik hem vermaken. Even lego spelen, even knutselen. Maar als iets niet lukte was hij direct helemaal van slag. Huilen! Dan maar weer even op de bank.
"Wilt u voorlezen?" Twee boeken van Pietje Puk voorgelezen. Eh, nou ja, van het ene boek de laatste drie hoofdstukken, van een volgend boek de eerste drie...

Over voorlezen gesproken. Deze en volgende week is het de voorleesweek. Wel eens van gehoord? Mag je je kind extra voor gaan lezen. Yes! Veel scholen besteden er ook aandacht aan door de kinderen extra voor te lezen. Soms mogen er zelfs opa's en oma's komen voorlezen. Of belangrijke mensen zoals Leontine en Mathilde.
Doel: meer aandacht voor het boek, om zo het lezen te bevorderen. Maar ook, denk ik, meer aandacht voor het kind en de Nederlandse taal. Want voorlezen is heel belangrijk. Voor taal, emoties, maar het geeft vooral gezelligheid en saamhorigheid: samen op de bank een boekje lezen, wat is er leuker? Wie doet dat eigenlijk nog?

Weet je geen boek om je kind voor te lezen? Kijk dan eens op www.rencensieblog.blogspot.com
Een poosje terug nodigde mijn vriendin mij uit om medeschrijver te worden op dit blog. Met veel plezier ga ik hierop in. Dus samen schrijven we nu recensies over boeken die we mooi of minder mooi vinden.
Dus, kom ook daar maar eens langs, je bent van harte welkom!
En pak een boek, roep je kind, plof samen op de bank en begin. So simple!

"Goed lezen is een van de grote geneugten die eenzaamheid oplevert".
Francis Spufford



Niemandsland

Zandkorreltjes schuurden mijn wang open. Ik wist niet dat die kleine rotkorreltjes zoveel pijn konden veroorzaken. Het was het beste stil te blijven liggen, maar dat kon niet want de arm op mijn rug werd nog verder omhooggeduwd. Een knie pinde mijn bovenlijf vast tegen de vloer, het enige wat ik nog kon bewegen waren mijn benen en mijn hoofd, tot een hand mijn haar greep, op mijn schedel duwde...Ik was net elf, klein voor mijn leeftijd. Mijn belager woog misschien wel honderd kilo. Hij was groot, zelfs voor een volwassene en hij mocht dit doen. Want hij was de groepsleiding.

Het boek hierboven lag al heel even te wachten op me. Om de een of andere rede durfde ik niet te beginnen..
En dat kwam vooral door bovenstaand stukje natuurlijk, wat ook op de achterkant van het boek staat vermeld. Maar, uiteindelijk al de boeken uit en ja, dan moet je wat.
Zo begon ik in dit boek. En graag beveel ik het jullie aan. Aangrijpend, pittig, boeiend en voor mij behoorlijk herkenbaar. De hoofdpersoon is Justus, een stille jongen. Hij zegt geen woord te veel. Hoewel hij erbij is als zijn moeder overlijdt, weet hij niet waardoor ze sterft. En ja, dan is papa opeens ook helemaal de weg kwijt, probeert oma nog wat met dit bijzondere kleinkind, maar komt hij uiteindelijk in een crisisopvang terecht.
Een plekje vinden 'ze' niet voor hem, waardoor hij van opvang naar opvang gaat.
Hoe kan er gespeeld, gesold worden met een kind!!
Het meest trof mij het feit dat Justus zo afhankelijk is van wie er voor hem staat. De ene of de andere groepsleidng maakt wel verschil. Gaat de ene mentor met zwangerschapsverlof, de ander bedenkt weer andere regels, vaak hele tegenstrijdige. Justus raakt mede hierdoor helemaal de weg kwijt, de duidelijkheid die hij zo nodig heeft is er niet in de wereld van de jeugdinstanties.
Herkenbaar? Ja heel veel. Gelukkig mag ik zelf nog voor onze kinderen zorgen. Je moet er niet aan denken als ze zo terecht zouden komen. Het stille, z'n eigen weg gaan, geen vragen stellen, maar wel conclusies trekken, geen ontzag voor ouderen, weglopen als er iets mis gaat, agressie (eenvoudigweg omdat er iets niet duidelijk is), gerechtigheid, zelf de controle houden over.. het zijn woorden uit het boek, die hier in ons gezin ook heel regelmatig worden gebruikt, die ik langs zie vliegen voor ik het grijpen kan. Zonder dat het genoemd is, wordt hier een jongen met autisme beschreven. (Asperger? Klassiek?). De zus van Justus noemt het hooggevoelig:"Papa is extreem gevoelig. Is het je nooit opgevallen dat hij niet goed met stress om kon gaan, dat hij de lastige dingen door mama op liet knappen?...Jij bent ook zo'n hooggevoelig iemand". 
Voor wie eens in het hoofd van een hooggevoelig iemand wil kijken is dit boek heel warm aanbevolen. Echt heel knap beschreven in de ik-vorm door Guurtje Leguijt, die met dit boek aandacht vraagt voor alle kinderen die in jeugdinstellingen zitten, maar die veel meer verdienen dan eten en drinken. Ook liefde en aandacht zijn broodnodig!
Heel veel leesplezier enne..houd zakdoeken binnen handbereik!