ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

maandag 20 februari 2017

Volmaakte Liefde

Het is haast niet mogelijk! Maar stel je eens voor... De eeuwigheid.
God was er al voor er iets was. Hij was er altijd al. Eeuwig. Hij zal er dus ook altijd zijn.
God was er, met Jezus en de Geest. Een Drie-eenheid. Samen intens gelukkig. Volmaakt geliefd. Eén en al Liefde. Want Hij is Liefde.
Zo'n volmaakte, intense Liefde wil God gaan delen. Hij wil Zijn liefde bekronen. Hij wil vanuit die liefde mensen maken en Vader worden van hen.

Wat bijzonder, vind je niet? Dat God Vader wilde worden. En daarom alles schiep: de hemel, de aarde en alles wat daarin en omheen is. De planten, dieren en mens. En die laatste? Die mocht Hem Vader gaan noemen! Wat een heerlijkheid! Maar de liefde werd niet beantwoord. De mens koos voor de tegenstander van God. Wat moet dat zwaar geweest zijn voor Hem, die juist aan ons al Zijn Liefde wilde geven!

Toch wist God al vooraf dat dit ging gebeuren. Hij had Zijn reddingsplan klaar: Jezus, Zijn Zoon, zou naar de aarde gaan. Om de mensen te redden. Om ze vrij te spreken van de schuld. En om ons de Vader te laten zien! In Johannes 14:7 zegt Jezus dat Zelf: "Als u Mij gekend had, zou u ook Mijn Vader gekend hebben; en van nu af aan kent u Hem en hebt u Hem gezien."

God verandert niet. God is Liefde. Hij wil Zijn Liefde aan ons kwijt. Alleen, wij zijn zo veranderd. Wij kozen en kiezen zo vaak verkeerd. Niet voor Hem, maar voor onszelf!

Tijdens mij zondagse wandeling denk ik hier nog eens goed over na. Wát moet het leeg geweest zijn in de hemel, zonder Jezus. Geen volmaakte liefde meer. Geen volkomen eenheid meer. En dat alles door mijn zonden. Wát zal het een feest zijn geweest in de hemel, toen Jezus, nadat Hij Zijn taak had volbracht, terug ging naar Vader en Geest. Eindelijk weer samen, weer helemaal volmaakte Liefde.
Maar wacht eens. En nu dan?, zo peins ik. Nu is de Geest op de aarde. Alweer geen complete Liefde in de hemel. Alweer een lege plek!
Maar gelukkig, ik bedenk opeens dat de Geest van de Vader en de Zoon in mij woont. En dat ze niet alleen drie personen zijn, maar vooral een Eenheid. Dat ze samen met mij oplopen. En dat de Geest overal tegelijk kan zijn. Bij jou, bij mij en bij de Vader zelf. Niet te vatten toch? Hoe bijzonder en groots is dat? Nu al. In het hier en nu.

Moet je nagaan wat het worden gaat. Als eens alles weer Nieuw is. Gemaakt door God Zelf. In volmaakte Liefde. Alles perfect. Wat zal dat heerlijk zijn! Liefde. Een eeuwigheid lang!!
Heb je daar niet al heel veel zin in??


dinsdag 7 februari 2017

Eftelingsprookjes

-Ach kom zeg, hoe heet die andere nou???
Vol ongeduld staart Willeke me aan, maar bij geen van ons allen valt het kwartje.

We hadden vier sprookjes:
Kwakkelientje (de gekroonde eend)
Boudewijn, de marskramer (de oude marskramer)
De muziek van de klok (de magische klok)
En.... ????

Ruim een dag later, maandagavond, als ik lekker lui op de bank lig  is het er op eens:
"Daar istie dan! De kip met het gouden ei"

Dus ik app Willeke: Heintje Gein!!! En ja, ze snapt hem direct.
De volgende ochtend vind ik op mijn app vier sprookjes, via You tube aangeleverd. Eftelingsprookjes. Ik luister er één en ben verbaasd: wow! Exact hetzelfde als vroeger.

Vroeger. Toen we die LP van de bieb hadden geleend. En mijn vader ze voor ons op nam met zijn weetikveelwatvoorrecorder. Hoe we uren op de bank lagen, of op de stoel. Zelfs op de grond voor de open haard. En luisterden. Vier sprookjes. Hele leuke sprookjes, die ik nu nog steeds uit mijn hoofd ken. En allerlei leuke liedjes er om heen. Gewoon simpel, Hollands en neutraal. En goed.
"Zeg maar dag met je handje", bijvoorbeeld! En van die opzegversjes als: "dit is opa, kort en dik". Sorry pa!!! Ik bedoel er niets mee :)

Het was een fantastische keuze van mijn ouders dat we een jaar of 15 geleden allemaal een CD kregen. Met daarop... juist. Je raad het al. Overgenomen van dat weetikveelwatvoorrecorder.
Dat was genieten!! Zelfs onze Rob vond het oké dat deze muziek aan bleef. En noemde zijn knuffeleendje Kwakkelientje :)

Soms heb je dat. Dan denk je terug en komt juist zoiets als dit in je op. Grappig dat het niet alleen mij overkomt, maar ook mijn dochters al. En nee, dat zegt niets over mijn leeftijd!
Vertel eens, heb jij ook zo'n jeugdsentiment??

Nieuwsgierig? Zoek op You tube naar Eftelingsprookjes


donderdag 19 januari 2017

Een must voor elke christen. En moslim!

Mijn boek is uit... Het voelt nu wat leeg, want het was intensief en geweldig fijn om te kunnen lezen. 
Hieronder een beschrijving. Ik hoop dat jullie er allemaal voor kiezen het boek te lezen, of nog beter, te kopen!   http://www.derankveenendaal.nl/product/9789043526845/ik-zocht-allah-en-vond-jezus 

Ik zocht Allah en vond Jezus, een aangrijpend levensverhaal, Nabeel Qureshi

Een boek met zo’n prikkelende titel nodigt mij erg uit om gelezen te worden. Dus deze keer kocht ik zomaar een boek voor mezelf en dook op de bank.
De dikke pil van bijna 400 pagina’s voelt zwaar in mijn handen, maar dat gevoel is al heel snel niet meer zwaarwegend.
Het verhaal van Nabeel krijgt mijn volle aandacht. Op eerlijke en nuchtere, vaak ook indringende wijze vertelt hij over zijn zoektocht naar de ware God. Als oprechte en gehoorzame jongen groeit hij op in een Islamitisch gezin, waar de ‘ware leer’ hem vanuit de oprechtheid van zijn ouders behoorlijk wordt ingescherpt.
Maar vriend David prikkelt hem tot zelf nadenken. Samen hebben ze eindeloze gesprekken over wat wel en niet bewezen kan worden als het gaat over religie. En dan vooral dat van David, die christen is, en dat van hem.
Nabeel laat zich niet zomaar wat zeggen en zet alles op alles om te onderzoeken wat waar is en wat niet. Schokkende dingen komt hij tegen als hij onderzoekt of bewezen kan worden dat Jezus God is. Dat Hij opgestaan is, na gestorven te zijn geweest. Dat Hij met God en Geest drie-enig. Maar misschien is het nog wel schokkender als hij er achter komt hoe het werkelijk zit met Mohammed, met Allah, de Koran en de hadith (overleveringen en verhalen van Mohammed).
Nabeel neemt je op een meeslepende manier in zijn zoektocht, zijn intense strijd. Ondertussen leer je enorm veel over de Islam en over het Christendom.  Het is erg interessant om te lezen wat mensen met een moslimachtergrond zoal  weten over Jezus. Dat heeft mij erg verbaasd. En door te leren wat zij geloven, kan ik nu in een gesprekje met hen hierop inhaken.  Natuurlijk is er nog veel meer te zeggen over dit schitterende boek. Ik heb er zoveel van geleerd! Want Nabeel gaat ook in op de tijd nadat hij de keuze voor Jezus maakte. Wat een heftige tijd is dat voor elke moslim die afstand doet van de Islam.

Dit alles maakt het boek naast leerzaam en boeiend ook heel aangrijpend en indrukwekkend. Voor elke christen (en moslim!) een must om te lezen! 

dinsdag 10 januari 2017

Moppen tappen

Ik zocht Allah maar vond Jezus. ('Seeking Allah, finding Jesus')
Een geweldig boek! Ik ben al een heel eind. Het is wat info betreft haast een studieboek, maar het leest heel makkelijk weg. En...  ik heb er al wat uit kunnen gebruiken in een gesprek met. Door dit boek leer ik echt veel beter de beweegredenen en gedachtegangen van moslims. Waardoor een gesprek makkelijker is aan te gaan en te sturen. Erg prettig. Van harte aanbevolen!!

Inmiddels is de overstap van 2016 naar 2017 al weer geruime tijd voorbij. Zit iedereen weer een beetje in het ritme van elke dag: school, werk, sport enzovoort. Vroeg opstaan... Pfff, dat went gewoon niet. Maar de rest gaat wel weer aardig z'n gangetje. 
Vanaf hier wens ik iedereen een fijn, gezellig, gezond en vooral gezegend 2017! 

Vanmorgen weer een telefoontje van de school van Rob. Nu met de uitslag van het sociaal-emotionele. De kloof tussen het IQ en dat is behoorlijk. Soms komt hij aan de leeftijdscategorie van 7-12, maar soms valt hij ook echt nog in die van 3-7 jaar.  Het verbaasde ons natuurlijk niet. Ik bedoel: we wisten heus dat hij laag uit zou komen. Neem nu zijn fase van moppen tappen. De meeste kinderen van 6, 7 jaar zijn daar een kei in. Hij ook. Nu. Ook al is hij 15. Een leuke groei en erg gezellig is dat, zo'n moppentapper in de familie.

Het is wit en ontploft... Een boemkool... HAHAHAHAHA
Vandaag ben ik niet schoolziek hoor. Ik ben klasziek. Nou, da's niet heel modern kerel! 
Hoe heet een wc op een berg? Geduldig wacht hij de stilte dan af, maar je zíet hem genieten...
Een hogedrukgebied! HAHAHAHAHAHA. Had je niet gedacht hè! 

Ach wat is nou leuker dan dit? Eén ding: het moment dat hij rustig in zijn bed ligt en ik mijn boek op pak. In gedachten nog lachend om onze fantastische zoon! 



zaterdag 31 december 2016

Ik zocht Allah

Vanavond. Dán! Een kriebel in mijn buik, een blij gevoel. Zoiets van: yeh! daar heb ik zin in.
Vanavond!
- 'Goedemiddag, ik kom mijn bestelling halen.'
Voor de klant die voor me staat haal ik de bestelling. Haha, als je er ook aan denkt. Mijn boek!
- Gaaf boek, zeg ik tegen de dame, ik ga hem zo ook kopen en er dan direct in beginnen.
En ik kijk naar de plaats waar dat boek ligt... euhhh... lag
Daar gaat mijn hoop in vlammen op. Alweer verkocht!
-Ja, lacht de klant terug, ik dacht net: eerst maar even bellen of ze hem nog hebben...

Zo kan het gaan. Zo ging het een paar keer. Maar nu heb ik het gewoon besteld. En vandaag gekocht. Dus vanavond...
Met mijn collega fantaseer ik er op los.
Ik leg het boek boven, flesje wijn er bij. Schaaltje oliebollen. En dan, tegen de tijd dat het bedtijd wordt, zeg ik dat ik even boven ga liggen. Trek mijn flesje wijn open en eet de oliebollen langzaam op, met een verrukte blik op mijn gezicht lees ik daarbij het net verkregen boek wat echt de mijne is nu. Oh, zo'n zin in.

Maar nee, het gaat anders denk ik zomaar. Er komt vanavond bezoek en we gaan gezellig doen. Niet alleen op bed met een boek maar gewoon spelletjes en zo. Zelfs gewoon niet naar bed voor het morgen is.
Dat boek gaat komen. Is het niet nu, dan toch echt volgend jaar. Maar ach, da's al bijna.
Aline, nog even geduld, bemoedig ik mezelf.

Al nieuwsgierig welk boek ik lezen ga?
Geschreven door Nabeel Qureshi. Het heet: Ik zocht Allah en vond Jezus.
Alleen de titel al. Daaruit spreekt zoveel overwinning. Dus... de komende dagen ben ik er even niet.
Fijne jaarwisseling en een goed en leesrijk 2017 toegewenst!

woensdag 14 december 2016

Als de aanklager geen aanklacht heeft

Vóór ons een groot, houten kruis.
En een papier, A3 formaat, bomvol geschreven met al mijn zonden. (Lijstje hieronder behoorlijk incompleet, 't is een voorbeeld.)



Deze zonden gaan aan het kruis. Worden zichtbaar voor God, de Rechter.
De aanklager komt er bij om de Rechter alles te vertellen over wat ik fout heb gedaan.


Maar dan verschijnt de Advocaat. Hij is tegelijk Middelaar en Verlosser. Jezus. Hij stierf voor al die zonden die de aanklager zegt. En Hij verwijdert dat blad met zonden en hangt een ander blad neer, een leeg blad. Hij zegt:
- Al waren je zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw.  (Jesaja 1:18)


In het kruis zie je het hart, als bewijs dat je bent in Christus. Loop je daaruit doordat je verkeerde keuzes maakt, doordat je zondigt, doordat je terugvalt in jezelf, dan zal de aanklager heel snel proberen jou van hem te maken. Van satan dus. En zal hij je lijst met zonden er bij pakken en ze voorlezen. Hij zal je zeggen hoe fout en zondig je bent. Hij schijnt met zijn 'black light' op het blad vol aanklachten. En je ziet het, je leest het en je weet: hij heeft gelijk.


Wat dan te doen? Met al je zonden en schuld weer terug naar het kruis. Zorg ervoor dat je weer één bent en blijft met Jezus. Dat je in Hem bent. Belijdt daarom al je zonden en vlucht er mee naar Hem. Want alle zonden die je belijdt, neemt Hij weg van je zondeblad en dan zijn niet meer zichtbaar voor de Rechter. Omdat Jezus gestorven is voor de zonden en voor het oordeel daarover.
Alleen in Christus heeft de aanklager geen aanklacht meer en ben je in Hem goedgekeurd, aanvaard en geliefd. En dát is alleen liefde en genade van Gods kant! Halleluja!











dinsdag 13 december 2016

Wat is zijn IQ?

Als de telefoon gaat, kijken we altijd een beetje verbaasd op. Zoveel worden we niet gebeld meer. De meeste communicatie gaat via de app of mail tegenwoordig. Dat is wel herkenbaar, denk ik?

Maar we zijn niet anti, dus we nemen gewoon op :)
Deze keer is het de school van Rob. De orthopedagoog. Ze wil de uitslag van de testen doornemen met ons, die Rob een poosje terug gemaakt heeft. Het bevat onder andere een intelligentie onderzoek en dat is waar ze het over wil hebben. Want wat er nu toch was gebeurd!

Het verbale IQ is gelijk gebleven (cognitieve functies), nl 83. Maar het perfomale IQ, de praktische kant, is veranderd. Omhoog gegaan.
- Onvoorstelbaar mevrouw. Rob ging van 91 naar 115!
Voor de leken onder ons zal ik even kort uitleggen wat dát betekent.
Voor een IQ geldt het gemiddelde van 100. Dus ja, vier jaar geleden zat Rob er onder (laag gemiddeld) nu zit hij er boven. Het mag vanaf 115 zelfs boven gemiddeld heten.

Ik verbaas me er niet over. Als ik hier in en rond huis zie hoe praktisch Rob de hele dag bezig is. Hoe hij zijn vrije dag invult met 'werken', zoals volwassenen ook doen op het werk: van 9-10.15 uur werken, dan koffie, van 10.30 -12.30 uur werken, dan lunchpauze en zo de middag ook nog door. En maar knutselen. Of schoonmaken. Of eten koken en koekjes bakken. Altijd bezig.

Maar ik schrik ook. Nog voor ik dankbaarheid voel jaagt deze orthopedagoog me de stuipen op het lijf. En ik vraag benauwd:
- Mag hij wel op school blijven dan?
Gelukkig stelt ze me gerust. Hij zit helemaal op zijn plekje daar en doet het supergoed. Maar zijn verbale IQ blijft laag. Waardoor er een gat ontstaat tussen verbaal en performaal. Een disharmonisch profiel is dus ontstaan, iets wat er eerder niet was. En het sociaal-emotionele moet ook nog gemeten worden, willen ze een compleet plaatje hebben. Dat dat laag is, dat weet iedereen die Rob kent. Dus geen zorgen, alleen maar dankbaarheid. God is goed.

vrijdag 25 november 2016

Op bezoek bij moslims

-Goedemorgen, kom maar binnen!
Hartelijk kijkt de vrouw bij de deur ons aan. Haar hoofddoekje omlijst perfect haar gezicht, haar lange jurk maakt haar tot een mooie vrouw.
-Tjonge, wat zie je er mooi uit!
Ze glimlacht verlegen. Tja we zien elkaar altijd alleen maar in sportkleren, dus dit is wel even anders,
-Zullen we onze schoenen uit doen?
Dat wordt zeer op prijs gesteld. Dat wisten we wel, stiekem hadden we wat navraag gedaan: hoe doen we dat: op bezoek bij moslims??
Met dat de schoenen uit zijn, komt ook de echtgenoot van deze vriendin de gang in lopen. Lange witte jurk, blote voeten.

Het is een bijzonder verhaal. Sommigen van jullie weten wel dat ik probeer juist in de sportschool de liefde van Jezus uit te stralen. Deze dame vertelt me regelmatig iets over haar moeilijke omstandigheden thuis. Vluchteling, man depressief, geen werk, allebei niet nee. Niet meer terug te kunnen naar het thuisland, terwijl er nog wel familieleden wonen die dagelijks in gevaar zijn. Hoe spannend is dat!

Na één van die momenten besloot ik haar een boekje te geven. Lastig, het liefst wilde ik iets geven waar de liefde van Jezus voor haar beschreven wordt, maar daarvoor is het nog een beetje te vroeg. Ik kies een boekje van Max Lucado, Niemand is zoals jij. Gods liefde wordt er beschreven, maar niet zozeer uitgelegd. Soort gelijkenis zeg maar :)

Naar aanleiding van dit cadeautje komt de uitnodiging voor koffie drinken. Samen. Mijn man en ik. Met haar en haar man. Het is een bijzondere ochtend. We krijgen thee na thee, koek na koek. En ondertussen kletst vriendin over van alles en nog wat. Ik kom er achter dat ze zeer intelligent is en ontzettend betrokken is op de mensen om haar heen. Ze doet haar uiterste best goed te integreren maar heeft niet de middelen. Triest verhaal eigenlijk. Maar toch, elke keer krijgen we een stralende lach.

Na anderhalf uur, veel thee en nog meer koeken later, stappen we op. Het is etenstijd.
- Komen jullie nog eens terug? vraag ik.
Zij knikt enthousiast. Hij is te moe om er blij mee te zijn. Ach, we zien wel. Ik blijf maar veel voor ze bidden. God is de beste plaats waar ik ze kan brengen.

dinsdag 1 november 2016

Witte was, bonte was, hoe was ik?

Afbeeldingsresultaat voor wasmachine kleurplaat-Wilt u mij leren hoe de wasmachine werkt?
Vragend kijkt Rob me aan.
-Later, ja, als je bijna zelfstandig gaat wonen, dan vertel ik het je.
-Maar... Rob is nooit direct klaar met een onderwerp... Maar, welke was hebt u allemaal dan?
-Witte was, bonte was, donkere was.

Omstandig legt Rob uit hoe dat dan in zijn werk gaat. Zijn prachtige nieuwe, zwarte vest , dat gaat bij zwarte was. De witte strepen die er op staan, die gaan bij de witte was.
Ik kijk hem aan. Zie zijn ogen glinsteren van plezier. En ik speel het spelletje mee...

Zondag, op de koffie bij vrienden, speelt vriend het spelletje ook mee. Dat wordt wat, want hij heeft een blouse aan met wel duizend vierkantjes van allerlei kleuren.
-Dus, zegt vriend stomverbaasd, dus jij gaat al die vierkantjes van elkaar afhalen en jij wast een oranje was. Een paarse was. Een witte was. Een zwarte was. Daarna alle vierkantjes te drogen hangen en dan alles weer aan elkaar naaien???
Rob giert het uit. Wat een dommerd. Dat hij daar nou in trapt!

Het is opvallend hoe goed het gaat met onze Rob momenteel. Hij is zo vrolijk, heeft zoveel lol. Vooral moppen doen het erg goed. Dat past dan weer bij zijn sociale leeftijd van 6, 7 jaar. Leuk, want laatst was dat nog 4 à 5 jaar.
En als we ergens zijn waar hij mensen ontmoet, kan hij ook heerlijk zitten kletsen en is dan opeens heel sociaal bezig. Op zijn manier, met zijn humor die dan over het algemeen ook erg gewaardeerd wordt.
Ik geniet enorm van hem. Erg gezellig is dit zo. Ik hoop dat het doorzet, deze vooruitgang.
Daar kan ik niets aan doen, dat moet gegeven worden. Maar daar bid ik wel elke avond voor. Samen met Rob. En na dat gebed geef ik hem Gods zegen mee. Want ik weet dat alleen dan Rob staande blijft. Met God.

donderdag 20 oktober 2016

Het eerste voorbeeld

Drie avonden Vrijzijn Bijbelschool, maar voor jullie pas twee voorbeelden over het 'in Christus-zijn', dat klopt niet helemaal. Maar al sinds de eerste avond loop ik na te denken hoe ik dat eerste voorbeeld nu zo kan beschrijven, dat jullie het ook snappen.
En ik denk dat ik er klaar voor ben om dat nu te doen.

Vanuit de cursisten zoekt Wilkin van de Kamp twee mannen: de één wat langer dan de ander, dat is het mooist. De man naast me zakt wat laag op z'n stoel en ik snap dat wel: blij dat ik geen man ben ;) 
De kortere man staat voor de zondaar, de langere voor Jezus.
Zo wil Wilkin ons laten zien wat Jezus voor zondaren deed.

Hij werd, nadat Hij in Gethsemané tot zonde was gemaakt (denk aan de drinkbeker), gekruisigd. Terwijl Wilkin één arm van  Jezus horizontaal zet, legt hij uit dat Jezus voor onze zonden stierf. En, de andere arm gaat horizontaal, deze beeldt het oordeel over de zonde uit.
De zondaar wordt voor Jezus gezet, want als hij zijn zonden erkent (zijn rechterarm gaat horizontaal), zijn schuld belijdt (linkerarm ook), wordt hij met Jezus gekruisigd. De mannen staan tegen elkaar, ieder met het gezicht naar ons toe, de armen gespreid. Het is nu zoals God het ziet: de zondaar is met Jezus gekruisigd. Als God nu naar het kruis kijkt, ziet Hij de zondaar hangen, terwijl Jezus zijn plek heeft ingenomen.

Maar Jezus stierf, werd begraven en stond op uit de dood. Wilkin neemt Jezus achter de zondaar vandaan en zet hem voor de zondaar neer. De zondaar is met Jezus gekruisigd, gestorven en begraven, maar ook opgestaan. Dat staat onder andere in Efeze 2. De Geest van Jezus woont nu in de zondaar en zo is de zondaar in Christus. Of, nee, ik moet zeggen: de heilige die zondigt, die is in Christus.
De arm van de zondaar legt hij op de borst van Jezus: zo geeft Hij je een nieuw hart. De andere arm om Hem heen wijst op de nieuwe Geest.

Nu ik zo naar die twee mannen op het podium kijk, zie ik dat Jezus in die zondaar is. En, omdat Jezus langer is dan de zondaar, zie je alleen Jezus. De zondaar valt volkomen weg.
Zo kijkt God naar mij en jou: als je in Christus bent, ziet Hij niet jou, maar Jezus in jou.

En wat gebeurt er als Jezus nu gaat wandelen? Dan neemt Hij mij in Zijn wandeling mee. En als ik in Hem blijft, neem ik ook Jezus mee waar ik ook ben, wat ik ook doe. Altijd Hij in mij, ik in Hem. Daar ben ik me maar weinig van bewust!

Ik hoop dat het duidelijk is. Reacties zijn welkom! Ergens moet er een filmpje van zijn, maar ik kan het niet vinden. Jullie?
Eigenlijk zou je de blog er eens bij moeten pakken en stap voor stap uitbeelden wat ik beschrijf. Dan ga je het wel zien en nog veel meer beseffen hoe bijzonder het is wat Hij voor ons deed!