Afscheid nemen

Afscheid nemen. ik heb daar zo'n hekel aan!

Gisteren hadden we afscheid van de Vrij Zijn Bijbelschool. Ze maakten er een feestje van. Na 20 intensieve avonden waarin we elkaar leerden kennen en waarin we vooral God leerde kennen zoals Hij wíl dat wij Hem kennen, is het eerste jaar nu om. Het gebak stond klaar. Maar ik zag dat wat te laat en had er niet eens zo'n trek in. Gebak?? Lief bedoeld, maar ik had liever een avondje extra :)
De mensen bij wie ik regelmatig in de buurt zat, kregen een dikke knuffel. De certificaten werden uitgereikt, getuigenissen, heel indrukwekkende getuigenissen, werden gegeven. Het avondmaal gevierd. Dat was heel bijzonder. Zijn Liefde voor mij. Zijn Leven voor mij. Door Zijn dood mag ik Leven! Maar gelukkig, zoals iemand zei: Mijn Jezus is niet gedood! Hij ging Zelf de dood in. Bereidwillig en met heel Zijn hart. Voor mij. En kwam als grote Overwinnaar Levend uit het graf. Mijn Jezus Leeft! Wat rijk en heerlijk  om daarvan te getuigen en dit samen te vieren!

Maar nu is het toch wel lastig. Zal ik ze echt nooit meer zien? Gelukkig weet ik dat God blijft. En eens zullen we elkaar weerzien, als we juichend voor Hem staan!

Rob is vandaag zogenaamd vrij. Gisteren schoolreis. Nu weer naar school. Dat trok hij even niet. Juf gaf toestemming om thuis te blijven.
-Maar ach, mama, zo kwam hij net, ik wil nog wel even naar school hoor. Om afscheid te nemen van de juf en de klasgenoten. En ze een goede vakantie te wensen.
'k Dacht het even niet, zoon! Genoeg afscheid geweest. Na de vakantie zie je ze als het goed is weer. Dat kan ik dan weer niet zeggen. Misschien toch ook jaar twee van Vrij Zijn gaan doen?

Gods Liefde ontvangen

Mijn vorige blogje ging over de volmaakte liefde tussen God, Jezus en Geest. Deze God deelt graag uit van die volmaakte liefde. Eens zal alles perfect worden!

Maar, misschien vraag je je af: hoe kan ik die liefde nu ontvangen?
Daarvoor is het nodig om jezelf te 'onderzoeken'. Ga eens na bij jezelf wat er in je hart is. Waar je voor leeft, waar je mee worstelt.

De leerkracht op de Bijbelschool maakt het zichtbaar met een levend voorbeeld. Op het podium staat een vrijwilliger (nee! Ik niet!!). De vrouw mag haar handen openen en krijgt een doosje. Daarop staat: prestaties. Een ander doosje komt er bij: zonde. En nog één: schuld. Schaamte. Boosheid. Wrok. Haat. Egoïsme.

Bomvol met dozen in haar handen staat de vrouw daar. Euh...  Waar is de liefde van God? Wat zeg je? Geen plaats? Kun je dit al bijna niet meer sjouwen? Wordt het je te veel?

De doos met 'Liefde van God" is heel groot. Groot genoeg om beide handen mee te vullen en dan ook gelijk helemaal vol te zijn. Maar... het past niet! Haar handen zijn te vol met andere dingen.
De vrouw kan maar één ding doen. Haar handen leeg maken. Ruimte maken voor Gods liefde, zodat Hij haar kan overweldigen met alles wat Hij geven wil. Eén voor één brengt ze haar zooi en haar sores bij God. De doosjes gaan uit haar handen. Die direct gevuld worden met de doos van Gods Liefde!
Lege handen betekent VRIJ!! Vrij om je tot God te richten, vrij om vergeving te ontvangen en daarmee Zijn liefde. Niet te vatten, zo veel liefde Hij heeft. En dat Hij dat uit delen wil aan iedereen die zijn handen leeg heeft en ze vol verwachting opheft naar Hem.

Snap je? Ga met alles wat in je hart is naar God. Belijdt Hem wat in de weg staat om Zijn liefde aan te nemen. Laat alles los en laat het bij Hem. Simpel? Nee! En het moet dagelijks weer opnieuw. Maar altijd weer wacht Hij op je. Dus hef je lege, geopende handen naar Hem. Accepteer Zijn geschenk van Liefde. Eeuwige Liefde. Volmaakte Liefde. Want jij bent geliefd! Dank zij Jezus!!

Volmaakte Liefde

Het is haast niet mogelijk! Maar stel je eens voor... De eeuwigheid.
God was er al voor er iets was. Hij was er altijd al. Eeuwig. Hij zal er dus ook altijd zijn.
God was er, met Jezus en de Geest. Een Drie-eenheid. Samen intens gelukkig. Volmaakt geliefd. Eén en al Liefde. Want Hij is Liefde.
Zo'n volmaakte, intense Liefde wil God gaan delen. Hij wil Zijn liefde bekronen. Hij wil vanuit die liefde mensen maken en Vader worden van hen.

Wat bijzonder, vind je niet? Dat God Vader wilde worden. En daarom alles schiep: de hemel, de aarde en alles wat daarin en omheen is. De planten, dieren en mens. En die laatste? Die mocht Hem Vader gaan noemen! Wat een heerlijkheid! Maar de liefde werd niet beantwoord. De mens koos voor de tegenstander van God. Wat moet dat zwaar geweest zijn voor Hem, die juist aan ons al Zijn Liefde wilde geven!

Toch wist God al vooraf dat dit ging gebeuren. Hij had Zijn reddingsplan klaar: Jezus, Zijn Zoon, zou naar de aarde gaan. Om de mensen te redden. Om ze vrij te spreken van de schuld. En om ons de Vader te laten zien! In Johannes 14:7 zegt Jezus dat Zelf: "Als u Mij gekend had, zou u ook Mijn Vader gekend hebben; en van nu af aan kent u Hem en hebt u Hem gezien."

God verandert niet. God is Liefde. Hij wil Zijn Liefde aan ons kwijt. Alleen, wij zijn zo veranderd. Wij kozen en kiezen zo vaak verkeerd. Niet voor Hem, maar voor onszelf!

Tijdens mij zondagse wandeling denk ik hier nog eens goed over na. Wát moet het leeg geweest zijn in de hemel, zonder Jezus. Geen volmaakte liefde meer. Geen volkomen eenheid meer. En dat alles door mijn zonden. Wát zal het een feest zijn geweest in de hemel, toen Jezus, nadat Hij Zijn taak had volbracht, terug ging naar Vader en Geest. Eindelijk weer samen, weer helemaal volmaakte Liefde.
Maar wacht eens. En nu dan?, zo peins ik. Nu is de Geest op de aarde. Alweer geen complete Liefde in de hemel. Alweer een lege plek!
Maar gelukkig, ik bedenk opeens dat de Geest van de Vader en de Zoon in mij woont. En dat ze niet alleen drie personen zijn, maar vooral een Eenheid. Dat ze samen met mij oplopen. En dat de Geest overal tegelijk kan zijn. Bij jou, bij mij en bij de Vader zelf. Niet te vatten toch? Hoe bijzonder en groots is dat? Nu al. In het hier en nu.

Moet je nagaan wat het worden gaat. Als eens alles weer Nieuw is. Gemaakt door God Zelf. In volmaakte Liefde. Alles perfect. Wat zal dat heerlijk zijn! Liefde. Een eeuwigheid lang!!
Heb je daar niet al heel veel zin in??

Als de aanklager geen aanklacht heeft

Vóór ons een groot, houten kruis.
En een papier, A3 formaat, bomvol geschreven met al mijn zonden. (Lijstje hieronder behoorlijk incompleet, 't is een voorbeeld.)

Deze zonden gaan aan het kruis. Worden zichtbaar voor God, de Rechter.
De aanklager komt er bij om de Rechter alles te vertellen over wat ik fout heb gedaan.

Maar dan verschijnt de Advocaat. Hij is tegelijk Middelaar en Verlosser. Jezus. Hij stierf voor al die zonden die de aanklager zegt. En Hij verwijdert dat blad met zonden en hangt een ander blad neer, een leeg blad. Hij zegt:
- Al waren je zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw.  (Jesaja 1:18)

In het kruis zie je het hart, als bewijs dat je bent in Christus. Loop je daaruit doordat je verkeerde keuzes maakt, doordat je zondigt, doordat je terugvalt in jezelf, dan zal de aanklager heel snel proberen jou van hem te maken. Van satan dus. En zal hij je lijst met zonden er bij pakken en ze voorlezen. Hij zal je zeggen hoe fout en zondig je bent. Hij schijnt met zijn 'black light' op het blad vol aanklachten. En je ziet het, je leest het en je weet: hij heeft gelijk.

Wat dan te doen? Met al je zonden en schuld weer terug naar het kruis. Zorg ervoor dat je weer één bent en blijft met Jezus. Dat je in Hem bent. Belijdt daarom al je zonden en vlucht er mee naar Hem. Want alle zonden die je belijdt, neemt Hij weg van je zondeblad en dan zijn niet meer zichtbaar voor de Rechter. Omdat Jezus gestorven is voor de zonden en voor het oordeel daarover.
Alleen in Christus heeft de aanklager geen aanklacht meer en ben je in Hem goedgekeurd, aanvaard en geliefd. En dát is alleen liefde en genade van Gods kant! Halleluja!

Het eerste voorbeeld

Drie avonden Vrijzijn Bijbelschool, maar voor jullie pas twee voorbeelden over het 'in Christus-zijn', dat klopt niet helemaal. Maar al sinds de eerste avond loop ik na te denken hoe ik dat eerste voorbeeld nu zo kan beschrijven, dat jullie het ook snappen.
En ik denk dat ik er klaar voor ben om dat nu te doen.

Vanuit de cursisten zoekt Wilkin van de Kamp twee mannen: de één wat langer dan de ander, dat is het mooist. De man naast me zakt wat laag op z'n stoel en ik snap dat wel: blij dat ik geen man ben ;) 
De kortere man staat voor de zondaar, de langere voor Jezus.
Zo wil Wilkin ons laten zien wat Jezus voor zondaren deed.

Hij werd, nadat Hij in Gethsemané tot zonde was gemaakt (denk aan de drinkbeker), gekruisigd. Terwijl Wilkin één arm van  Jezus horizontaal zet, legt hij uit dat Jezus voor onze zonden stierf. En, de andere arm gaat horizontaal, deze beeldt het oordeel over de zonde uit.
De zondaar wordt voor Jezus gezet, want als hij zijn zonden erkent (zijn rechterarm gaat horizontaal), zijn schuld belijdt (linkerarm ook), wordt hij met Jezus gekruisigd. De mannen staan tegen elkaar, ieder met het gezicht naar ons toe, de armen gespreid. Het is nu zoals God het ziet: de zondaar is met Jezus gekruisigd. Als God nu naar het kruis kijkt, ziet Hij de zondaar hangen, terwijl Jezus zijn plek heeft ingenomen.

Maar Jezus stierf, werd begraven en stond op uit de dood. Wilkin neemt Jezus achter de zondaar vandaan en zet hem voor de zondaar neer. De zondaar is met Jezus gekruisigd, gestorven en begraven, maar ook opgestaan. Dat staat onder andere in Efeze 2. De Geest van Jezus woont nu in de zondaar en zo is de zondaar in Christus. Of, nee, ik moet zeggen: de heilige die zondigt, die is in Christus.
De arm van de zondaar legt hij op de borst van Jezus: zo geeft Hij je een nieuw hart. De andere arm om Hem heen wijst op de nieuwe Geest.

Nu ik zo naar die twee mannen op het podium kijk, zie ik dat Jezus in die zondaar is. En, omdat Jezus langer is dan de zondaar, zie je alleen Jezus. De zondaar valt volkomen weg.
Zo kijkt God naar mij en jou: als je in Christus bent, ziet Hij niet jou, maar Jezus in jou.

En wat gebeurt er als Jezus nu gaat wandelen? Dan neemt Hij mij in Zijn wandeling mee. En als ik in Hem blijft, neem ik ook Jezus mee waar ik ook ben, wat ik ook doe. Altijd Hij in mij, ik in Hem. Daar ben ik me maar weinig van bewust!

Ik hoop dat het duidelijk is. Reacties zijn welkom! Ergens moet er een filmpje van zijn, maar ik kan het niet vinden. Jullie?
Eigenlijk zou je de blog er eens bij moeten pakken en stap voor stap uitbeelden wat ik beschrijf. Dan ga je het wel zien en nog veel meer beseffen hoe bijzonder het is wat Hij voor ons deed!

Koningskind

Er was eens.... een meisje.

Het is maar een gewoon meisje, een burgermeisje met een klein beetje een bekende vader. Over wie overigens veel te zeggen valt.
Het kleine meisje wordt groot, volwassen en groeit op tot een mooie vrouw.
En dat blijft niet ongezien...
Die gewone vrouw krijgt een vriend. En ja, hij blijkt de Kroonprins der Nederlanden.
En zo komt het dat deze vrouw prinses wordt. En later zelfs koningin.
Koningin der Nederlanden.

Ze verandert. Haar taal wordt anders. Haar manieren worden anders. Ze kleedt zich anders. Ze doet anders. Ze gaat zich gedragen als koningin, iets wat men ook van haar verwacht. Gewoon, maar vorstelijk en dus bijzonder. Heel haar identiteit verandert.
Misschien voelt ze zich niet altijd zo. Misschien valt ze wel eens terug in haar oude gewoonten. Leeft ze als een burgermeisje. Misschien moet hij het haar wel eens zeggen: je bent mijn vrouw, je bent koningin. Want je bent met mij getrouwd. En in mij ben je wie je bent. Zonder mij ben je een gewone vrouw. In mij ben je koningin. En zo mag je je ook gedragen. Zo mag je leven.

-En dus, zo zegt de man op het podium, hij laat zich Wilkin noemen, zo is het met jou en Christus. Als je in Hem gelooft als je Verlosser en Redder ben je in Hem Koningskind. Is je identiteit gelijk aan de Zijne, ga je anders praten, leven, denken en doen. En niemand kan je die identiteit afpakken, als je maar blijft in Hem. En zo vaak als je wilt zegt Hij het, vooral als je het zelf even niet meer weet: -weet je nog, zegt Hij dan, je bent in Mij. Je bent Mijn Koningskind. Hij zegt het in een fluistering, of in een lied. Of als je leest in Zijn Woord, de Bijbel. Vergeet het niet: je hoort bij Mij en in Mij ben je wie Ik ben. Want als Ik jou zie, dan zie Ik Jezus, als Ik Jezus zie, dan zie ik jou.

Het was een heel leerzame en gezegende avond op de Bijbelschool. Heel bijzonder dat ik hier heen kan en mag en er zoveel leer. En dat ik dit jullie door kan geven via deze blog en op andere manieren. Daar ben ik dankbaar voor. Want ik leer niet alleen voor mezelf, ik leef niet alleen voor mezelf. Ik leef voor Hem en in Hem. En wil uitdelen van Zijn liefde aan jullie allemaal.

Heb je tijd en ben je leergierig of nieuwsgierig, ga dan naar: https://www.vrijzijn.nl/vrij-zijn-tv/
Goede zondag allemaal!

Yoshi, adoptie en God

- En zo is het nu ook bij God. God ruikt je als het ware en je ruikt naar Zijn Zoon. Omdat je in Hem bent.

Met een stralende lach houdt de man op het podium -lang, smal en een grote bos krullen-  het lammetje in zijn armen.
Yoshi, zo heet het lammetje. Een wees, 't heeft geen mamaschaap meer. Overleden bij de geboorte van Yoshi. Eenzaam en alleen. Verdrietig kijkt Yoshi ons aan, zachtjes schudt hij zijn kopje en dan kijkt hij triest naar beneden. Ach, zo alleen. Niemand meer.
Gelukkig weet de herder raad. Was er niet onlangs een lammetje overleden bij dat andere schaap?
De oplossing is niet zo moeilijk, toch? Yoshi wordt bij buurvrouwschaap neergelegd en ... nee! Dat gaat niet. Buurvrouw ruikt eens en denkt: Mwa, niet echt mijn kind.
Maar gelukkig heeft de herder nog een ander idee. Het dode schaapje van de buurvrouw neemt hij op, slacht het en voorzichtig wikkelt hij Yoshi in de huid van het dode lammetje.
Nu nog eens proberen. En ja. De buurvrouwschaap ruikt. En weet dan: dit is mijn lammetje. Dit is mijn kind. Deze wil ik hebben. Hier wil ik voor zorgen. Ik adopteer Yoshi tot mijn eigen kind en zal hem alles geven wat hij nog heeft.

Blij kijkt Yoshi ons vanaf het podium aan. Gewikkeld in een andere huid, wordt hij geadopteerd door zijn buurvrouwschaap en vindt zo een liefdevolle moeder die voor hem zorgt. Vol vertrouwen gaat hij bij haar liggen, rust  en vrede overweldigen hem en zachtjes blaat hij van vreugde. Als hij zingen kon, deed hij het direct!

En zo is het nu ook bij God. God ruikt je als het ware en je ruikt naar Zijn Zoon. Omdat je, als je Hem als je Verlosser kent, in Hem bent. Dan zal vrede en rust je overweldigen. Zul je je weg gaan vol vreugde, soms dwars door tranen heen. Wil je zingen van blijdschap, dankbaar dat je dat kan!

Het staat in de Bijbel, in Galaten 4:4-7:

'Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit,  geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen die onder de  wet waren, vrij te kopen, opdat wij de aanneming tot kinderen zouden  ontvangen. Nu, omdat u kinderen bent, heeft God de Geest van Zijn Zoon  uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader! Dus nu bent u geen  slaaf meer, maar een zoon; en als u een zoon bent, dan bent u ook  erfgenaam van God door Christus.'