ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

vrijdag 27 september 2013

Wat eet ik vandaag?

Tuuttuuttuut...Wham!
Voor de derde keer sla ik de snoozer van de wekker uit. En ik besef: nu is het echt tijd om op te staan... Helaas.

Zeven uur. Terwijl ik naar beneden loop hoor ik Rob al rommelen in de keuken. Hij maakt zijn eigen ontbijt klaar. Ik de mijne.
Twee glazen water, daar begin ik mee. In de schuur haal ik sinaasappelen om uit te persen. Heerlijk, zo'n glaasje verse sap op de vroege morgen.
Ondertussen maak ik de spullen voor het ontbijt klaar. Voor mezelf betekent dat: twee stuks fruit en twee sneetjes volkoren brood. Beleg? Margarine, lijnzaad of iets vergelijkbaars en honing. Echt lekker!
Al snel is het een drukte van jewelste in huize Brink, maar dat is maar even. Rob vertrekt vijf over half acht met het leerlingenvervoer naar school. Geert gaat om kwart over acht en de meiden wisselen een beetje. Zo rond half negen is het weer stil.

Drie keer per week ga ik dan sporten, tenminste dat is de bedoeling. Twee keer is een must. Tijdens het sporten drink ik een liter water. Na het sporten borstel ik mezelf goed af met een harde borstel en ik was me met een luffaspons. En echt, sinds ik dat doe zweet ik veel meer: de poriën worden schoner en meer open!

In de loop van de ochtend drink ik altijd een flesje water en een bak koffie. Dat laatste wordt niet aanbevolen, maar vind ik wel lekker.
Tussen de middag komt Geert thuis eten. We eten dan brood, ik twee volkoren sneetjes met groenten. Rauwe groenten, dat wel, anders kost het me veel te veel tijd. Stormie adviseert voor deze maaltijd: half volkoren producten, half groenten. Met paprika, wortels, witlof of sla kom ik heel ver.
Helaas niet allemaal onbespoten en zo. We hebben geen eigen tuin en het ergens halen is erg ver fietsen. Soms doe ik dat wel, maar meestal is het van de gewone groenteboer of supermarkt.
We nemen regelmatig kaas of een eitje, soms een bak yoghurt, zo'n drie keer per week wat zuivel dus.

Na het eten neem ik even rust. Het is niet meer zo nodig voor mijn geest, wel voor mijn lijf. Mijn rug protesteert anders en ook nekklachten komen opzetten als ik niet even lig. Ik combineer het vaak met studie en stille tijd, maar soms slaap ik ook lekker.
Rond een uur of drie is het tijd voor een kopje kruidenthee en een halve liter water.
Bij de avondmaaltijd wordt het: een kwart aardappels, een kwart vlees en de helft groente.

Natuurlijk doe ik lekker met een verjaardag mee: op z'n tijd een gebakje kan geen kwaad. Maar ik moet zeggen, gebeurd het te vaak, dan went mijn lichaam aan de suikers en heb ik weer moeite om terug te gaan naar wat ik wil: eten zoals hierboven beschreven.

Halverwege de avond neem ik nog eens een halve liter water. Het is niet zo lastig als het lijkt: ik heb een flesje van een halve liter op het aanrecht staan. Dat vul ik en drink ik leeg. Je kunt jezelf er echt aan wennen! Soms pik ik wat nootjes mee, maar meestal vult het 'zin in lekkere trek' zich afdoende met water.
Snoep ik nooit meer? Jawel hoor, ik neem wel eens wat lekkers. Zeker de komende tijd van speculaas en pepernoten ga ik gewoon mee doen. Maar met mate. Niet meer een hele zak in één keer.

Sinds ik hiermee bezig ben, voel ik me veel lekkerder, beter uitgerust ook en ik kan meer aan. Het resultaat mag er dus zijn, waardoor het helemaal niet moeilijk is om ongezonde dingen te laten staan.

Volgende keer vertel ik iets meer over de andere punten uit het boek van Stormie Omartian, Gezond leven, gezond geloven.
Voor nu: fijne dag en goed weekend!


zaterdag 21 september 2013

Gezond leven, gezond geloven, Stormie Omartian

Gezond leven, gezond geloven. De titel sprak me aan. Vooral vanwege de combinatie eten en geloven. Het is Bijbels gezien gewoon de bedoeling dat we goed voor os lijf zorgen, zowel fysiek als mentaal. Dus ja.
Mijn interesse voor boeken gaat soms wat ver: ik zet graag alles op mijn verlanglijstje...
Soms gaat die drang iets te ver en wacht ik niet tot een moment voor cadeautjes.
Dit boek kocht ik dan ook per direct.

Wie de auteur kent van haar andere boeken, over vooral gebed, zal weten dat ze soms wat zwart-wit is. En natuurlijk ontbreekt haar  Amerikaanse identiteit niet.
Met zwart-wit bedoel ik dat ze oa zegt dat als je goed gaat eten, je niet meer ziek zult worden. Nou ja, daarover nu geen discussie, maar ik weet dat we hier en nu leven, op een gebroken wereld en dat het pas weer helemaal volmaakt wordt als de Heere Jezus terugkomt.
Buiten dat om is het een fantastisch goed boek. Ik heb er nog steeds erg veel aan.
Kort even haar hoofdstukken voor een gezond leven/Leven:
 
  1. Een vredig bestaan >> vrede met God is een must! Vrede met je naaste ook. Zo min mogelijk negatieve stress. Naast tijd voor verdriet ook veel tijd van dankbaarheid naar God toe helpt je de dingen in het juiste perspectief te zien.
  2. Puur voedsel >> zo natuurlijk mogelijk, eet vooral wat geschapen is om te eten, varieer en eet stressvrij: goed kauwen, tijd nemen voor wat je eet en niet je maaltijd combineren met werk of computer of zo.
  3. Voldoende lichaamsbeweging >> iedere dag minstens een half uur en drie keer in de week intensief. Met mooie tips over je ademhaling tijdens het sporten
  4. Voldoende water >> 4 keer per dag een halve liter water. Het waarom wordt prachtig uitgelegd. Ook tips om jezelf goed schoon te houden, bijvoorbeeld na het sporten of veel zweten afborstelen met een borstel (natuurlijk haar) en douchen met de luffaspons. (Heerlijk!)
  5. Bidden en vasten >> Vasten heeft een reinigende kracht. Eén keer per week een dag vasten maakt je vrij van gifstoffen die je inademt of inneemt bij voedsel. Eens per half jaar drie dagen vasten. Let op, ga dit nu niet per direct doen. Dit vraagt uitermate goede voorbereiding en richtlijnen!! (zie boekje...)
  6. Voldoende frisse lucht en zonlicht >> lekker veel naar buiten, ook als het kouder wordt. Zonlicht brengt leven. En wie kent de uitdrukking niet: even uitwaaien?
  7. Volmaakte rust >> Gezond slapen op een goed matras. Neem voldoende rustmomenten op een dag en natuurlijk: houdt je aan de sabbatsrust
 
 
Wat een prachtige dingen heb ik gelezen in dit boek. En wat een mooie, praktische tips. Ik heb het echt tot 'het mijne' gemaakt en pas bijna alles dagelijks toe.
Daarover de volgende keer meer!
 
 
 
 
 


vrijdag 13 september 2013

Naar de huisarts

Na een moeizame periode van uitrusten, uitrusten, uitrusten, zonder uit te rusten, ben ik toch maar naar de huisarts gegaan. Ik wilde niet, want ik was heel bang dat hij me door zou sturen naar een of ander uitrustcentrum voor overspannen moeders of zo...
Gelukkig deed hij dat niet, al constateerden we samen dat het een vermoeidheid was, ontstaan door de heftigheid van ons gezin.
Voor de zekerheid bloed laten prikken, maar dat was, zo melde hij een weekje later, allemaal oké.

Mijn volgende stap was naar de opticien. Toch eens ogen meten. Ik was haast te moe om te lezen! Ik stond met zulke vermoeide ogen op en sleepte me door de dag heen. Waren het de ogen waar ik zo moe van was? Of was het het intensieve waar mijn ogen moe van werden?
De opticien was duidelijk: je bent een punt vooruit gegaan. Daar kún je inderdaad zo moe van zijn.
Zeker op mijn sterkte: ik ging van -9,75 naar -8, 75.
Reken maar dat het hielp. De energie kwam in volle snelheid terug, op het moment dat ik een nieuw glas had. Nou ja, oké, na twee dagen of zo.
En de wereld leek half zo hard niet meer...

Tegelijkertijd, moet ik er eerlijkheidshalve bijzeggen las ik een boekje over geloven in combinatie met gezond leven. De adviezen die daarin stonden ben ik direct gaan toepassen. Dus wie weet hielp dat ook. In elk geval bevalt het allebei zo goed dat ik hier voorlopig mee door wil gaan!!
De volgende keer vertel ik iets meer over de inhoud van het boekje.

Morgen ga ik naar de eerste dag van cursus PPT: Psycho Pastorale Toerusting.
( www. stichtingppt.nl ) Leuk en een beetje spannend!!!
Jullie allemaal alvast een fijn weekend en gezegende zondag!

zaterdag 7 september 2013

Goedemorgen!!!



Daar ben ik weer!
Na een blogpauze van zo'n vier maanden begint het toch wel weer een beetje te kriebelen.
Al vraag ik me serieus af of ik er goed aan doe weer te gaan bloggen, toch heb ik er ook weer reuze zin in!

Het gaat goed hier. De intense vermoeidheid van april/mei is weg, dankzij een ander eetpatroon en een ander brilglas :-) Nooit geweten dat dát zo'n invloed zou hebben. En omdat ik met allebei tegelijk begon weet ik niet wat meer invloed had, de bril of het eten.

Toch is hier ook weer heel veel gebeurd. Mooie dingen, moeilijke dingen, pijnlijke dingen. Teveel om in één blog over uit te weiden, te veel om allemaal weer overhoop te halen en hier neer te kalken. Maar genoeg voor een heleboel blogstof.

Voor mezelf heb ik wel wat regels opgesteld:
  1. Ik blog één keer per week.
  2. Ik ga nog niet meelezen met anderen, sorry, maar dat kost gewoon teveel tijd en energie. Al mag ik af en toe een uitzondering maken :-)
  3. Bloggen is geen prioriteit, als het eens niet lukt, is dat zo.
  4. Ik blog vooral om van me af te schrijven, dat is een beetje therapeutisch en nodig.
Voor nu wens ik jullie een fijne dag!!