ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

donderdag 26 maart 2015

Over speklappen en kiloknallers

Vandaag ben ik een beetje vervelend voor de mensen om me heen.
-Haal die ondeugende grijns nu eens van je hoofd, ma.
Jorike giert van de lach om me, maar ja... Zo'n grijns er af halen gaat niet zomaar, meis...


Ik heb zo van die dagen... dan is er geen land met me te bezeilen. Ondertussen is het dan over het algemeen wél heel gezellig in huis en dus doe ik er ook maar niets aan. Beter allemaal lachen om me, dan huilen, toch...
Sowieso wel een van mijn hobby's: mensen aan het lachen maken. Wat is er heerlijker dan die big smile van een (on)bekende in de supermarkt of sportzaal? Zodat zijn dag weer goed is? Goedemorgen tegen iemand zeggen, waar hij of zij van op kijkt. Misschien was ik die dag wel de eerste. Iemand ZIEN gewoon. Er zijn zoveel mensen die niet gezien worden, die nooit begroet worden, die nooit meer lachen... Als ik m'n steentje daaraan kan bijdragen, nou, graag!


Hier thuis voert humor de boventoon. Mede door autisme. Dat is soms echt heel erg grappig. Rob bijvoorbeeld, verzint allerlei woorden voor me, die echt nergens op slaan. Dat laatste zeg ik met nadruk: ik snap niet hoe hij er aan komt...
 Kiloknaller noemde hij me pas... En zoals hij het zegt, ja dan kan ik alleen maar lachen... En zijn konijn ligt dagelijks 'lekker lui en vet' in zijn hok. Maar als ik dan eens op de bank zit, zegt hij evengoed: mama is lekker lui en vet. En dan op zo'n manier, met een bijzondere intonatie, niet voor te doen. Hoewel we het allemaal hebben overgenomen. Vooral in de tijd dat hij niet bij ons woonde gaf dat hilarisch veel gemis... Die combinatie. Dubbel dus.
Bij Karakter is hij daarom ook vooral bijgebleven denk ik. Door zijn bijzondere woordjes en humor die hij daarin laat horen.


Geert echter noemt mij al jaren speklap. Stiekem twijfel ik er aan of hij er ooit van af komt. Mocht ik later nog eens bij hem op bezoek gaan, strompelend met mijn rollator en vooral oud, dan weet ik nu al hoe hij me begroet: Hay! Speklap! Nou ja, om dat vast te gaan oefenen, rol ik nu af en toe al in de modder. Want dat zal later niet meer gaan, als ik oud ben. En lui. En vet...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!