zaterdag 16 februari 2013

Ik word verwaarloosd

Zomaar een gesprekje in de auto tussen Rob en papa, onderweg naar de boerderij.

- Hoe komt het dat mama niet voor mij zorgen kan?
                 - Zorgt mama dan niet voor jou?
- Nee, mama zorgt heel slecht voor mij. Ik word echt heel erg verwaarloosd.
                 - Oooo??
-Jaha, want zij heeft me gisteren geen vlokken meegegeven naar school. Daardoor kon ik geen brood eten. Dus ben ik verwaarloosd, want dit was al de tweede keer in al die jaren.
Kan Willeke wel voor mij zorgen als ze achttien is? Of moet ik dan naar een pleegmoeder?

Ja mensen, zo is het. Slechte moeder, zo vol van haar best niet doen dat Rob zich verwaarloosd voelt. In het broodtrommeltje zat gisteren namelijk maar één sneetje brood eigen keus en een zakje soep ook eigen keus. Het zakje vlokken wat ik ook altijd in de broodtrommel leg, was ik vergeten... Geen eigen keus
En dus at Rob zijn brood ook niet. Maar dat was dan wel weer eigen keus...

Onoverkomelijk probleem. Megagrote fout. Niet weg te denken.
De enige oplossing is nu dat ik Willeke ga opvoeden, zodat zij weet hoe een broodtrommel klaar gemaakt wordt. Stel dat Rob gaat klagen bij Bureau Jeugdzorg en ik uit de ouderlijke macht word gezet vanwege totale verwaarlozing? Dan zijn die vlokken toch geregeld.


7 opmerkingen:

  1. Oeh Aline, megafout hahahahaha, maar goed dat Willeke er nog is ;)
    (weer heel herkenbaar)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh Aline, dit is nu echt autisme ten top... hoe kon je het ook vergeten zeg ;)) Goed idee om Willeke als back-up te gebruiken... oei... voelt zij zich dan niet heel erg gebruikt ;))

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat ben jij een wwardelze moeder! Vlokjen vergeten... Tsss :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Haha ja dat kan ook echt niet, vlokken vergeten ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Foei, ontaarde moeder! :-)
    Toch begrijp ik (autist) je zoon wel dat hij er moeite mee heeft dat zijn vlokken er niet zijn. Ik zou er ook problemen mee hebben maar zou door mijn leeftijd niet zo reageren.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ach, arm kind ;) Gelukkig weet jij het te relativeren - en heeft hij je over een poosje die 'megagrote fout' vast wel weer vergeven :)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!