ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

zaterdag 29 november 2014

Wachten op een bypassoperatie

Zo. Lekker naar de kapper geweest en een uur in de boekhandel rondgestruind. Nu met fietstassen vol en veel minder bankbudget op weg naar huis. Zal ik nog even naar de super gaan? Nee, toch maar niet. Komt vanmiddag wel.


Eenmaal thuis valt er 1 ding op: de auto staat erg raar geparkeerd, pal voor de voordeur...
Eenmaal binnen valt er nog meer op: m'n pa loopt nerveus heen en weer, mijn man zit bibberend op de bank en de stoel er naast is bezet door... de huisarts.
Ik laat de gekochte boeken voorzichtig op de bank glijden en zoek bloed. Maar nee, niemand lijkt gewond.
- Mevrouw, uw man is niet erg lekker. ik denk aan een naderde hartinfarct. Ik bel nu de ambulance.
En terwijl hij daad bij woord voegt, ik wat spullen  in pak en mijn vader bezorgd naar huis loopt, krimpt mijn mannetje pijnlijk ineen.
Het hartinfarct komt en de ambulance ook. Aangesloten op AED (eerst aansluiten dan in de ambulance, gebied de huisarts) en wegwezen maar.
Mijn  pa komt terug met mijn zus en samen regelen we alles voor Geert en bellen we afspraken voor vanmiddag af.


Pas later hoor ik dat de ambulance een paar honderd meter verder op heeft stilgestaan. Dat Gert-Jan een hartstilstand kreeg en ze het AED-apparaat hebben moeten gebruiken. Dat het paniek was in de ambulance en voor het leven van mijn man is gevochten.


Toen wij aan kwamen in het UMC werd er volop gedotterd, maar zonder echt resultaat. Nu wachten op de bypassoperatie. De halsslagader gaat de linker kransslagader vervangen, gedeeltelijk in elk geval. Ik weet het niet precies..
Mijn man voelt zich momenteel prima en dat is goed: hoe betere hartconditie, hoe beter de operatie lukt.
En verder? Wij leggen ons leven in Gods hand. Voelen ons gedragen door het gebed van heel veel mensen. Gedragen door God zelf, kunnen we verder. Weliswaar met de dag, maar toch. Hulp van anderen doet goed. Mailtjes, bezoekjes, telefoontjes, kaartjes, berichtjes, het houdt niet op.
Daar worden we stil van.
De kracht die ik krijg om er te zijn voor de kinderen is heel wonderlijk. Zo van Boven gegeven. En ik dank God voor Zijn liefde, troost en ontferming over ons. Dat Hij woensdag Gert-Jan ternauwernood spaarde, geeft vertrouwen voor de toekomst. Maandag de operatie. Ook daardoorheen zal God ons helpen. Hoe het ook gaat, dat geloof ik vast en zeker!

4 opmerkingen:

  1. Veel sterkte, met elkaar en de kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel veel sterkte! En wat ben je moedig, door er zo vol geloof en vertrouwen over te kunnen schrijven!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heftig allemaal. Ik bid voor jullie.

    groeten van Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Sterkte voor jullie allemaal

    Afke

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!