ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

woensdag 15 juni 2011

Autisme en zwemmen (slot)

Wie mijn verhaaltjes een beetje volgt is misschien wel benieuwd naar het vervolg van de zwemlessen. Er is niet heel veel meer te vertellen. Tenminste...Als je rekent dat het zwemmen verder behoorlijk goed verliep en Rob steeds met heel kleine stapjes vooruitging.
Maar toen, toen kwam het moment van het zwemmen met kleren aan. Want ja, dat moet ook voor een diploma. Wat gek! Waarom?
Rob begreep het allemaal nog niet zo. Dus legden we het keer op keer uit.
Wat is dit gek en spannend!
-Stel je voor dat je in de sloot rijdt. Dan ben je toch ook niet in je blootje?
Dat geeft hilarische denkbeelden en keer op keer wilde Rob het antwoord horen. En vertelde hij het ter verklaring aan andere mensen die hem belangstellend vroegen: Zwem je al met kleren aan?
-Ja-ah, want...en dan kwam het hele ratteplan.
Maar Rob heeft een gloeiende hekel aan korte mouwen. Nu ook, zo in de zomer, het is lang of geen mouwen, maar kort is volledig taboe. Elk jaar is dit een strijd.
Terug naar de zwemles. Zwemmen met kleren, oke daarvan was hij nu overtuigd. Maar met korte mouwen?
Voor de zekerheid nam ik ook een shirt met lange mouwen mee.
-Maar luister Rob, met lange mouwen is het veel lastiger zwemmen dan met korte, hoor.
-Waarom dan?
-Omdat je dan eigenlijk meer kleren aan hebt.
En ook de zwemjuf, dank aan haar stellige optreden, gaf Rob te kennen:
-Korte mouwen. Waarom zouden we moeilijker doen dan nodig is?

En dan de waterschoentjes. Ook dit is een vraag. Waarom moet dit?
-Omdat je ook niet zonder schoeneen fiets. En weet je nog? Stel je voor dat je de sloot in fietst.
-Ja maar, dan heb ik toch geen WATERschoenen aan?? Waarom moet ik dan geen gewonen schoenen aan?
Wat zit de wereld toch moeilijk in elkaar! Wat kunnen juffen moeilijk denken! En vooral, waarom doen moeders altijd zo moeilijk??
Want: wakker worden, kleren aan (schoenen aan!), fietsen, kleren uit (schoenen uit!), zwembroek aan, kleren aan (schoenen aan!),  kleren uit (schoenen uit!), afdrogen, kleren aan (schoenen aan!),  fietsen naar school.


 
Tjonge, waar zijn we nu de hele tijd mee bezig????

Maar het resultaat mag er zijn, dat lees je hier en zie je hiernaast! 

En weet je welk hulpmiddel de leukste was? Linkerschoen rechts en rechterschoen links. Alleen dan lukte het vissestaartje. Eh,vissestaartje? Waarom heet dat zo???

3 opmerkingen:

  1. Oh, wat goed beschreven!!!
    En zeg nou zelf; ergens heeft hij toch gelijk!!!
    Als je moet oefenen voor als je misschien in de slot rijdt, dan moet je maar gewoon je dagelijks plunje aandoen, toch???
    Heerlijk!!!

    He, groetjes!
    Christien

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, leuk: vissestaartje, rondje, boem!
    Zo ging dat bij onze jongens. Zij hadden dat omwisselen van schoentjes niet nodig, maar bij andere kinderen zag ik het ook.
    Zo belangrijk wat voor zwemschool je hebt...
    Dan zijn aandacht en zorg belangrijker dan het kostenplaatje, want uiteindelijk duurt het toch langer als er geen aandacht voor je kind is.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Super om je verhalen over zwemles te lezen.
    Onze zoon Kevin van 5 heeft ASS en we zijn dus nu op zoek waar hij zwemles kan krijgen. Als de zon maar even schijnt wil meneer zwemmen. Ik hoop dat het voor ons ook voorspoedig zal verlopen.

    Groetjes Hellen

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!