ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

vrijdag 7 september 2012

Meisjes van 16

Stel je voor....
Je 16-jarige dochter gaat op introductiekamp
Ze geeft al snel duidelijk aan dat ze alles zelf wel redt met inpakken.
Mooi toch??
Behalve dan dat je wel haar luchtbed mag zoeken, haar slaapzak mee moet nemen
'Als je toch op zolder bent!!' En ook de pomp, en dit en dat...
Uiteindelijk brult ze:
-Waar is een TA-AS!!!!
Maar verder redt ze het goed.
Na een relaxed uurtje zwaai je haar opgelucht uit: eindelijk weg.
Even later gaat de telefoon en nog wat later race je door heel de stad om de voor haar zo belangrijke melatonine na te brengen... Wat liefde al niet doet.
Dan  wordt het stil...

Woensdagmorgen. Blij wordt je wakker: dochter komt zometeen thuis. Misschien om 14 uur, of om 17 uur, maar toch!
Om haar te verrassen verschoon je het bed en leg er een lief briefje bij:
'Welkom  thuis, ik heb je gemist, ik houd van je en...welterusten in je eigen  bed!'
Voorzichtig leg je het op haar kussen en dekt het toe... Wat liefde al niet verzint.
Daar komt ze... Niet op de fiets. Zittend op de bijrijdersplaats van een voor jou totaal vreemde auto. Haar fiets achter op de fietsendrager, haar tassen op de achterbank.
Moeizaam stapt ze uit en stompelt naar je toe. Jij loopt haar tegemoet. Wat is het? Voet gekneusd.
-Ach meid, dat is vervelend. Wat heb je er aan gedaan? Weet je zeker dat het niet gebroken is?
Je wilt haar verzorgen zo goed je kan, met al je liefde haar omringen. Maar...ze laat het niet toe.
Je wilt haar een luisterend oor bieden over hoe het was op kamp. Maar...ze houdt stijf haar mond.
Nog een keer probeer je haar te helpen:
-Wil je dat ik krukken haal?
Maar ze blaft je af alsof je haar hondje bent en ze schreeuwt je toe:
-IK ZEI DAAR AL: MIJN MOEDER ZAL WEL WEER SUPER OVERBEZORGD ZIJN!!!
Daar sta je dan. Je slikt. Je vraagt je af wat je fout hebt gedaan.
Maar even later kun je het relativeren.
Want ja...meisjes van 16 zijn...
PUBERS!!!!

10 opmerkingen:

  1. Vertel me er wat van... Best lastig om ze steeds meer los te laten.
    Gelukkig zijn er ook de leukere buien, toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Eh ja... lastig hè... Sterkte voor mamma en beterschap voor je dochter!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ah, ze reageert haar teleurstelling op jou af! Niet leuk, maar onze pubers het alleen op mensen die ze heel erg lief vinden. Ze weet dat je haar liet laat vallen.

    Wel jammer hè, zo'n thuiskomst!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach en als ze dan dat briefje leest... Dan smelt er vast toch iets in haar hart :) Want uiteindelijk houdt ze van je!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha zal jij ook zo geweest zijn? Nee toch? Haha....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik weet wel hoe ik als puber was haha, maar nog niet hoe het is als je eigen dochter puber is. (Tenzij een peuterpuber ook telt ;) Wat een lief briefje, je houd in ieder geval veel van haar, en zolang je dat laat blijven zien en voelen, komt het wel goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ik denk ook wel dat ze smelt als ze je briefje leest !
    :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Whoeps... klinkt als een koude emmer water over je hoofd...

    Ze ontdooit vast door je lieve briefje :)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!