ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

dinsdag 22 januari 2013

Blunder van de week

Maandagmorgen, sneeuw dwarrelt naar beneden en ik moet naar Barneveld. Nou ja, moet...
Maar de koffie staat daar klaar en Willeke rekent er op dat ze met me mee kan rijden. Hoeft ze eens een keer níet te fietsen!
Ik rij niet zo heel veel auto, omdat manlief hem meestal meeheeft. De kans dat ik met sneeuw rijden moet is nihil. Behalve vandaag dan.

Drie stops hebben we.
Allereerst brengen we Rob naar school. Daarna Willeke naar haar stageplaats, haar aapjes en als laatste is er koffie.
De straat van Robs school is alles behalve schoon. IJs, sneeuw, moddersneeuw, glad gedoe, het is er allemaal.
Voorzichtig rijd ik een parkeervak in en Rob stapt uit. Ik maak binnen een minuutje weer aanstalten om weg te rijden.
Maar helaas. Brrrrrrooooeeemmm....Gaan we vliegen? Nee. We doen niets. Ik kan gas geven wat ik wil, vooruit, achteruit, maar helaas. Geen beweging. Nou moe, ik sta hier nog maar net! En dan nu al vast gevroren??
Een voorbijlopende moeder kijkt me vragend aan. Ik steek hulpeloos mijn handen omhoog. Moeder roept juf erbij en daar gaan we weer.
Ik geef gas. Vooruit, achteruit. Niets... Nog steeds sta ik op dezelfde plek.
Oké, dan maar duwen.
En weer. Met bij de bumper twee stoere meiden, juf en moeder en ik achter het stuur. Gas. Rustig aan. Heel kalm doe ik wat ik doen moet. De dames duwen uit alle macht. Maar nee. Niets.
-Wacht, zegt Willeke. Ik ga ook wel effe duwen.
Met dat ze uitstapt zie ik het.

Aaaahhhhh, de handrem!!!!

Plaatje van www
Maar de dames staan alweer klaar, nu drievrouw sterk. Heel stiekempjes haal ik de handrem er af. Geef gas, voorzichtig, alleen in z'n achteruit :-)  én... daar gaan we! Hij doet het! Hoe is het mogelijk dat die het doet!!??
De moeder kijkt alsof ze water ziet branden.
En ik? Ik begrijp het...
Domdom mens ben je toch, foeter ik mezelf uit.              -Vróuwen achter het stuur!!! Pffttt!! zou m'n pa zeggen.

Trots stapt Willeke de auto weer in en rijden we langzaam weg.
-Dat deed ik effe goed hè!
-Euhhh...ik vertel het haar eerlijk...
Samen gieren we van de lach. Willeke weet dat dit haar nooit zal overkomen.
Had ze zaterdag niet haar allereerste rijles?
-Dit ga ik m'n instructeur vertellen!! giert ze.
Duh-uh.

Zo'n domme actie blijkt het 300ste berichtje te zijn... geeft moed voor de toekomst!

6 opmerkingen:

  1. Ha leuk, wel 100 meer dan bij mij!
    Zou mij trouwens ook gerust overkomen.
    Tja, klungelen kunnen we wel hè, als domme moedergansjes...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. LOL! Vooral leuk dat je er zelf zo om kunt lachen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. haha geweldig,dit zou mij nou nooit over komen (geintje)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ah, lekker blunderen mag ook wel eens toch?

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!