dinsdag 15 februari 2011

Hoe een rustige ochtend een stressochtend werd...

Dinsdagochtend 6.15 uur. De wekker haalt me met een oorverdovend lawaai uit míjn prachtige droom. Ah, nee he. Eruit! Tijd voor de zwemles van Rob.
Ja, dat doen we nu al ruim twee jaar: van 7-8 uur zwemmen, zodat er misschien ooit een zwemdiploma aan de muur hangt. En werkelijk, volgens mij komt hij er wel.
Terwijl de dingetjes doe die ik elke ochtend mag doen, bedenk ik hoe leuk het vandaag zal gaan worden. Want..schoonmoeder is jarig en als dames van de familie hebben we besloten haar op een hightea te trakteren. En..we mogen van onszelf ook mee. Dus kom op, nu even de schouders eronder, maar dan!!!
Blij vooruitzicht...
Ik drop Rob in het zwembad en spring weer in de auto om Geert wakker te maken enzo. Na een half uurtje gaan we samen terug naar het zwembad, nu op de fiets. Daarna Geert afzetten op school en met Rob naar de supermarkt voor dat heerlijke verdiende croissantje. En dan naar zijn school. Hehe, wekelijkse route weer gehad. Eenmaal weer op de terugweg snak ik naar koffie. Eerst douchen, dan koffie beloof ik mezelf.  O ja, en voor het douchen schoollessen afbellen, orthoafsporaak verzetten en tandarts verzetten. Onze oudste mag vandaag met 'bijzonder verlof' vanwege 'externe begeleiding'. Begeleidende gesprekken dus..gewoon. Vandaar dat ik school moet bellen. Al tegen elfen moet ze in de bus zitten.
Oke, dat geregeld. Nu douchen, denk ik..
Tringgggg, telefoon. 
"Goedemorgen, u spreekt met...Zometeen zal uw dochter komen, maar ik zie dat ze op een andere locatie komt dan dat haar begeleider is."Oeiiii. Ruilen van locatie is niet mogelijk voor begeleider, hoor ik. Zelf ben ik zometeen weg met de auto en de bus komt niet bij die genoemde locatie. Afzeggen dus maar.
Direct bel ik school weer en meld dat dochterlief er wel zal zijn vandaag. Dan sms ik haar en meld dat ik bij de leswisseling even bel. Dus drink ik koffie, want over 10 minuten is die leswisseling, dan ben ik vast nog drijfnat. Ondertussen regel ik met manlief hoe we het gaan doen, wat is wijsheid. Dochter heeft geen brood meegenomen naar school en waarschijnlijk ook niet al haar lesboeken. En terwijl ik de boodschappen opruim kom ik Robs broodbakje tegen. O nee he, ook dat nog. Ben ik die vergeten in de tas te doen...
Slik, dit kan wel eens een heftig tijdje worden. Ik heb nog een half uur voor ik naar mijn schoonmoeder moet.
Al gauw is het tijd voor de leswisseling. Hopelijk staat de klok daar gelijk met de onze, anders wacht haar vast strafwerk. Maar gelukkig, dat zit dan mee. En ze heeft zelfs al haar boeken in haar kluisje.
"Ik breng je zo je brood wel even, want ik moet toch naar oma," beloof ik haar. En oma woont bijna naast school.
Snel schiet ik nu eindelijk onder de douche. Al een half uur ben ik thuis en nog niets gedaan. Het is nu 10 voor 10, nu douchen, leuk aankleden, brood naar Rob brengen (ene kant van de stad), brood naar dochter brengen (ander kant van de stad). Wie weet red ik het nog voor half 11, de vertrektijd vanaf oma naar ons hightea-restaurant.
Uitgeput kom ik uiteindelijk bij oma aan. Alles gelukt. En..het is een voor half elf. Is dat niet knap?

Tjonge, je kunt nog zo lekker plannen, maar een telefoontje kan de hele boel in de war schoppen. Dat noemen ze dan 'bijzonder verlof', externe begeleiding, begeleidende gesprekken. 
Had ik dat maar...

4 opmerkingen:

  1. Hahaha ... moeder zijn ... je hebt er gewoon een dagtaak aan. Niemand die tegen ons heeft gezegd dat alle regeldingen ook op onze rekening komen.

    Maar wat geeft het, het houdt ons van de straat of in jou geval op de straat! Haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat en werk he, moederen.. O, dat schreef Gerreke ook al.

    Wij (de kinderen dan) hebben op zaterdag om half acht 's ochtends zwemles. Best prettig eigenlijk, als je eenmaal wakker bent (-;

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, zo leer je wel flexibel en improviserend bezig te zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een rotmorgen voor jou. Dan ben je echt bekaf!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!