ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

woensdag 16 november 2011

Gehaald!!



Zojuist behaalde Rob zijn zwemdiploma B!!
Gevoelens  duikelen over elkaar heen, als ik terug denk aan dit schitterende moment waarop hij zijn diploma kreeg. Het lag in een schoorsteen (decoratie Sint)  en Rob dacht echt dat Sinterklaas het er zelf had in gelegd. Vol trots en super verlegen haalde hij het diploma uit de schoorsteen en ontving het applaus van de medezwemmers. Daarna gaf hij, alweer heel verlegen, de juf haar diploma. Wat een kanjer van een juf!!
Ze heeft ook echt een diploma verdiend. Onze Jorike heeft het voor haar gemaakt.


Nu de spanning bij Rob weg is en hij feest gaat vieren in de klas, op de naschoolse opvang en thuis, duikelen mijn gevoelens als een woeste storm door me heen. Gevoelens van opluchting, maar ook van afscheid nemen rollen over elkaar als een wild golfspel in een orkaan. Het ene moment rollen de tranen op de grond, als maken ze een eigen zwembad, het andere moment zit ik te gieren van de lach, waarbij die tranen net zo hard naar beneden stromen. Kennelijk moet ik dit even heel goed verwerken.

Nooit mee de wekker om 6.15 uur elke woensdag.
Nooit meer dat heen en weer gefietst van huis naar zwembad en weer terug. En dan een half uurtje later weer: van huis naar zwembad en via de scholen weer terug.
Nooit meer door het poortje het zwembad uit en in, maar gewoon via de gebruikelijke 'betaalweg'.
Nooit meer een croissantje halen bij de bakker, omdat Rob zo goed zijn best deed met zwemmen.
Nooit meer samen een kop koffie om half zeven.
Nooit meer met Suzanne de zwemresultaten bespreken.
Nooit meer...
Nooit meer met Rob naar zwemles!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Nu ik dit zo typ besef ik opeens wat dát betekent.
Gewoon nooit meer. Wat een heerlijkheid.
Maar het zal wel even moeten wennen. Na bijna drie jaren, op twee weken na en minstens 145 lessen, is het vast wel structuur geworden. Zeker bij Rob, maar inmiddels ook bij mij.
Wat zullen we ons volgende week om 6.15 uur, wanneer we zomaar wakker worden zonder wekker, nog eens heerlijk omdraaien en denken aan toen.

Toen we er uit moesten.
Toen we koffie dronken samen.
Toen we door het donker fietsten,
Toen we .. ja, gewoon, naar zwemles gingen.
Toen. Dat is verleden tijd.
En met het diploma in handen, kijken we terug op die goeie, ouwe tijd!
Toen. Dat was vanmorgen. 

8 opmerkingen:

  1. Tsja... ´t is weer wat afsluiten... maar wel met een geweldig resultaat!!! Gefeliciteerd Rob!! (en mamma natuurlijk!).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. SUPER!!! eindelijk
    Wat zal jij genieten zeg.
    Ook weer even iets leuks.
    Van Harte Robert Jan!!!

    Groeten Brenda

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jullie hebben het maar mooi geflikt, fijn dat het gelukt is! Wat een heerlijkheid, een hoop stress minder, dat voelt dan toch weer heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat fijn voor jou! En hem. Eindelijk. Dat is een hele prestatie.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Gefeliciteerd allemaaaaaal!!!

    Liefs JJJ

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh, gefeliciteerd! Dikke pluim voor Rob én voor zijn mama.
    Ja, hier zullen jullie toch wel snel aan gewend zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. wauw,gefeliciteerd,echt super knap van hem

    BeantwoordenVerwijderen
  8. PPpppffff wat 'n klus voor Rob, voor mama, voor de zwemjuf. Al die jaren!!! Maar tis mooi geklaard! GEFELICITEERD ROB! EN MAMA! En die juf ook natuurlijk ;) Eindelijk!!! Geniet ervan saampjes:-) groetjes

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!