zaterdag 7 januari 2012

Kontluis

-Hallo mama, ik kom lekker bij je liggen...
-Ohhhhoooo, steun ik, moet dat nu al?
Ik spiek door mijn ooghaartjes naar de wekker.
Mm, 8.23 uur. Trek het kwartier wat de wekker voor staat eraf en ik concludeer:
Niet slecht voor de jongens.
Vannacht er een paar keer uit geweest voor Geert. Hij lijkt ziek: koorts, hoofdpijn en misselijk.
Maar nu komt Rob. En als hij wakker is praat hij. Dat gaat door tot vanavond, als hij weer slaapt.
Ik vertel Rob dat hij zachtjes moet praten omdat Geert ziek is. Dat is moeilijk voor hem, maar hij doet zijn best.
Wat Geert heeft?
-Griep denk ik.
-O. Het wordt even stil. Maar dan begint de vragenparade.
-Wanneer word ik ziek? Ik hoop heel snel, dan hoef ik lekker niet naar school
Wel ja, de vakantie is nog niet eens ten einde of meneertje klaagt al weer...
-Ik ga zonder jas buiten lopen, dan word ik ziek en hoef ik niet naar school.
-Mooi wel. Als je express zonder jas naar buiten gaat, moet je toch naar school, ook al ben je nog zo ziek, bluf ik.
-Welke ziekte is dan nog erger, dat je helemaal niet naar school hoeft?
-Kanker! Maar de kinderen die dat hebben willen graag naar school.
-Echt? (*zucht*) Welke ziekte hoort er tussenin?
-Eh..waterpokken bijvoorbeeld. Of een andere kinderziekte.
-Kinderziekte!!! Ooooooooh. Je beledigt me man! Dat mag je niet zeggen over kinderen. Ik wil dat woord nooit meer horen!!!
Diep verontwaardigd is Rob. Hoe kan ik dat nou zeggen! Hij neemt het woord letterlijk en ziet het als een uitschelden van kinderen.
-Als je dat nog een keer zegt... dreigt hij. Jij vindt het ook niet leuk als ik zeg dat je een grotemensenziekte heb!!
Als de verantwaardiging gezakt is we weer rustig naast elkaar liggen vraagt Rob:
-En kontkluis, wat is dat voor ziekte?
Dan is het serieuze gesprek afgelopen. Mijn man en ik liggen dubbel van de lach en Rob is alweer heel boos op ons.
We zeggen dat het niet bestaat en dat het een lelijk scheldwoord is. Het blijkt dat hij dat inderdaad heeft ondervonden.
Na een dikke knuffel stappen we uit bed.


Als ik beneden kom is Rob druk bezig. Hij heeft al minstens 11 sinaasappels uitgeprest. Voor ons allemaal een glas vol.
-Het is feest, mam.
-O ja, waarom is het feest?
-Omdat ik van jullie allemaal heel veel hou!!

Verontwaardiging en boosheid zijn verdwenen, als sneeuw voor de zon. Een beker koud water is het, zo'n glas liefdessap!


7 opmerkingen:

  1. Mooi joch, en prachtig hoe jij het beschrijft!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een leuke blog! Wow, nou zijn al je sinaasappels op!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O, dat mondje staat nooit stil. Missch vanavond even rustig met een boek, jij?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ooo wat heb je het schitterend neergepend! Wat lief zo'n liefdes(vitamine)bommetje in een glaasje, héérlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. haha prachtig,en wat lekker joh een glas sinaasappelsap

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!