ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

woensdag 11 januari 2012

Zwemles

Zojuist kom ik terug van zwemles. Geert moest weer zwemmen en het was kijkles.
Ik baal er altijd een beetje van, net zoals velen. Het is best een heel gedoe.
Geert zit nu in het groepje vóór het diepe, dat betekent de laatste tijd: van 18.45 tot 19.30 uur.
Nou, laat zat hoor, ben je net lekker klaar, moet je weer gaan. En voor ze op bed liggen!!!
Het ging allemaal een beetje...eh...chaotisch vandaag. Ja, chaotisch. Dat is wel het goede woord.
Het begon er al mee dat het lastig weggaan was. Dit nog en dat nog, nog even plassen en nog even... nou ja. Hele heisa.
En dan komen we in de kleedkamer, na een voorspoedig autoritje gelukkig en wat zie ik?
Wat zie ik niet! De zwembroek!! O helpie. Vergeten. En hij ligt klaar. Op het krukje bij de klerenkast. Ja, ik weet het precies. Maar ja!
Paniek bij Geert. Maar ik moedig hem aan gewoon in zijn onderbroekje te gaan. Zo'n stoere boxer wil iedere man!
Maar nee. Per slot van rekening is het KIJKles. Weet je hoe erg dat is, als je in je ONDERbroek zwemt??
Oke, ik op zoek naar een lieftallige badjuf, die me doorverwijst naar de kassa. Daar hebben ze gevonden voorwerpen.
Al snel was het geregeld en lag Geert blij en tevreden met een prachtige, goedpassende zwembroek te water. En zwemmen dat hij doet! Ik kijk mijn ogen uit. De hele tijd staat mijn duim kaarsrechtop. Super kerel, doorgaan zo!

plaatje van www, niet onze glijbaan...
Al na een half uur haalt de badmeester alle lijnen weg. Hè, gaan ze nu al stoppen? We kijken elkaar, zittend langs de kant, verbaasd aan. De badmeester vertelt echter iets veel leukers. Ze mogen allemaal van de grote glijbaan, zo een met honderd treden en in zo'n wildwaterstroom naar beneden roetsjen. En, wij als ouders mogen mee. Alleen kijken. Dat is dan weer jammer :-).  Maar toch: wat een feest!
Als het uiteindelijk echt tijd is om te stoppen mogen de meeste kinderen gaan aankleden, maar enkele worden verzocht nog even te blijven zitten. Doen ze nog ook. Die meesters hebben zo'n ontzag! (*jaloers*)!
Ook Geert blijft braaf op zijn plekje. En dan komt het grote nieuws:
-Jullie worden maandag allemaal in het diepe bad verwacht!!
De ouders juichen, de kinderen staren verbaasd de badmeester aan. Huh, dat stond toch niet in de brief??
Wat geweldig. Weg gebroken avonden, weg laat naar bedgangers, weg de Geert die van vermoeidheid zo het water in tolt. 's Middags heeft hij veel meer energie. Dat hoop ik tenminste. En dat is dus het voordeel van het diepe: nu weer elke maandagmiddag en woensdagmiddag. Dat andere voordeel snap je zelf wel: een stapje dichter bij het diploma. Hoera voor Geert.
Thuis wacht het gebak hem al op. Want we vieren vandaag ook een klein beetje onze trouwdag: 17 jaar getrouwd zijn we. Dus dat feest werd dubbelfeest. Je wilt niet weten hoelaat ze in bed lagen net...Nog later dan normaal, maar ja, wat is normaal??

6 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd met jullie trouwdag met jullie zoon die in het diepe mag zwemmen.

    We waren in november 17 jaar getrouwd.
    Grappig zo dicht bij elkaar.

    Onze oudste dochter wordt vrijdag 16 jaar, waar blijft de tijd, vindt je niet??

    Groetjes Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een tijd alweer 17jaar !!!!
    Gefeliciteerd !!!
    En Geert ook gefeliciteerd, goed gedaan !!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gefeliciteerd met Geert z'n promotie!!! en gefeliciteerd met jullie 17-jarig jubileum!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het is echt overal anders geregeld met die zwemles merk ik. Maar iedere ouder vindt het een wat vervelende verplichting, juist door die tijden denk ik. Ik moet jongste nog opgeven...
    Gefeliciteerd nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ooo super en gefeliciteerd met je trouwdag

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een leuke verrassing en gefeliciteerd met je trouwdag. Toch ook altijd fijn om te kunnen vieren!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!