ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

vrijdag 13 januari 2012

Afscheid van Boddaert

Voor de juffen, echt verdiend!
Vandaag is het de grote dag!
Rob wilde er nog niet aan denken gisterenavond, maar zelf was ik al druk met de voorbereidingen.
Afscheid nemen, dat is niet fijn.
Na een intensief jaar opeens je juffen en de kinderen niet meer zien.
Niet meer op ze leunen en steunen, niets meer aan ze vragen, niet meer met de andere kinderen spelen.
Nee, hij vindt het maar niets.
Daarbij komt: al die vrije tijd thuis. Wat moet hij daar mee? Wat kan hij thuis doen? (*Dùhù...*)
Ondanks dat hij veel heeft geleerd op Boddaert, is het moeilijk het geleerde mee te nemen naar thuis.
Generaliseren is niet de sterkste kant van een gemiddelde autist. Laat staan van Rob!
Gelukkig heeft hij zelf een oplossing bedacht. Want dat is wel een sterke kant van hem, van de gemiddelde autist: oplossingen bedenken, tenminste...hier wel, ook al is het niet altijd een oplossing waar ik in mee kan gaan... Maar deze oplossing van Rob vind ik wel prima:
Zet maar vast in de agenda's, juffen!
Woensdag 7 maart komt Rob op visite bij Boddaert. Voor de hele middag.
Noem het meedraaien, prima, is inderdaad precies hetzelfde. Maar wat maakt dat uit? Hij gaat op visite. Lekker toch! En, dan is het ook niet zo defintief vandaag:
Gelukkig, toch geen afscheid voor altijd!!

Cadeautje voor op de groep

Het is een beetje maf. Volgens mij lig ik er uit bij Blogger. Niet zo aardig van ze. Maar ik kan jullie reacties niet meer gewoon lezen. Ik moet daarvoor naar het dashbord. En ik krijg jullie blogs er niet op. Jammer, want ik mis het meelezen wel. Ben benieuwd wat jullie te schrijven hebben, hoe het met jullie is. In het bijzonder met sofazitters enzo...
Maar zo meteen ga ik nog eens een poging wagen. Ik laat me niet zomaar uit blogland verslaan!

En daarna ga ik de traktatie maken voor het afscheid: een spiesje met poffertjes en manderijntjes. Lekker, makkelijk en gezond. En dan richting Boddaert. Voor het echte afscheid. Want voor mij geldt het wel: voor altijd. Ik mag vast niet eens een keertje op visite komen. Slim idee toch wel he, van zoonlief. Ik kan het allicht eens vragen. Nee heb ik, maar..ja is altijd nog te krijgen!

4 opmerkingen:

  1. wat naar he dat afscheid, maar wel slim van je zoon hoor,sterkte vandaag.
    en een heel fijn weekend
    gr yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat verzacht dat een afscheid he, de belofte nog een keer op visite te komen. Wat ontzettend lief van hem!

    Enne...gauw weer terugkomen hoor in blogland ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat is wel fijn, dat hij nog kan uitkijken op een middagje op Boddaerd. Zo is het niet gelijk definitief.

    Lekkere traktatie poffertjes en mandarijntjes... mjammie!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat het voor hem zo behapbaar is. En jij heel veel sterkte met Rob vermaken als hij wel thuis is.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!