ons gezin, plus aanhang...

ons gezin, plus aanhang...
vertrouwen, geloof, hoop en liefde

zaterdag 27 augustus 2011

Water en brood

-Welkom!
Met een grote grijns doet onze vriend de deur open. Snel stappen we naar binnen, om direct stil te blijven staan. Druipend...
-Alle mensen, jullie weten wel dat je vrienden hebt he. Willen jullie handdoeken. En droge kleren misschien?
Even later zitten we vrolijk en droog aan tafel, voor een heerlijk broodje kebab van de turkse bakker. Dat was gelukkig wel droog gebleven...

Niet te geloven dat we twee uur eerder zo'n leuk plan hadden bedacht. We zouden een bril gaan kopen voor manlief en vooraf bedachten we dat het leuk zou zijn om samen ergens een broodje te eten. Geert zou gaan spelen bij een vriendje, dus we hadden alle tijd.
Ook wilden we graag een bezoekje brengen aan een vriend, die wel al heel lang met een hernia loopt.
En we bedachten dat het leuk was om alles maar te combineren. Eerst de bril, dan de broodjes dan onze vriend (en zijn vrouw en dochtertje, niet te vergeten...)

Maar het viel allemaal wat in het water.
Juist vanwege het slechte weer dat ze hadden voorspeld besloten we maar direct te gaan. Een bril uitzoeken is niet zomaar gedaan. En dan nog ogen meten enzo. Nu is het nog droog!
Dus daar gingen we, naar de opticien en aansluitend naar de Turkse bakker. Mmmm
Uiteindelijk kregen we om 12.10 uur de broodjes in handen gedrukt. Inmiddels onweerde het al verschrikkelijk. Dus wij rennen naar onze fiets en..doortrappen maar.
Ai, mijn conditie is nog steeds niet optimaal, verre van dat zelfs. Dus ik doe het iets rustiger aan. Ik merk dat
het naast het onweer ook keihard is gaan regenen. Binnen mum van tijd zijn we verzopen katjes.
Als we bijna daar zijn waar we worden verwacht schiet manlief opeens de stoep op en gaat schuilen onder een afdakje van een ieniemienie kleine winkel. De ruimte om te schuilen was evengoed nihiel.
En ja, ik voel het al. Er komt een geweldige lachbui op. Ik gier het uit en vraag lief aan mijn man
-Denk je echt (hik) dat dit (hik) nog helpt??(hikkkkkk)
Hij grijnst een beetje onbehouwen en geeft toe.
-Vooruit, laten we maar weer gaan.
-Tja, zegt een andere schuiler, als je toch naar huis gaat..
Precies, en dat deden we nou net niet.
De vrienden die we wat wilden helpen, waren ontzettend druk met ons...
Het was echt van de wal in de sloot.
Maar wel gezellig!

5 opmerkingen:

  1. Grappig, het loopt zoals het loopt......

    BeantwoordenVerwijderen
  2. hihi moest wel even lachen,ben je al een verzopen katje dan nog ff schuilen :-)

    Gelukkig waren de broodjes droog en konden jullie toch lekker smikkelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heerlijk geschreven, ik heb mee genoten!!!
    Um...nee, ik lach jullie niet uit!...
    Ik houd echt niet van een nat pak...bleh!

    Groetjes en goed weekend!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ha, ha, ik zie het voor me: druipend gaan schuilen. Maar jullie hebben wel alles gedaan wat je van plan was ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wow, wat een uitje! Het ging echt tekeer vorige week. Ik hoop dat het deze week beter weer wordt. Ruik jij de herfst ook al?

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje achter, dat waardeer ik en lees ik met plezier!